หลังจากพราชายาหยุนกล่าวสิ่งนี้นางคว้าชวนเทียนหมิงและ เฟิงหยูเองก่อนที่จะเดินออกจากพระราชวังฮ่องเต้ยืนอยู่ข้างหลังและไม่ไล่ตามเขาตะลึง จางหยวนถอน หายใจด้วยความโล่งอก อย่างไรก็ตามเขาไม่สามารถเข้าใจได้ อย่างแท้จริงว่าพราชายาหยุนปรากฏตัวในตำหนักศศิเหมันต์ได้ อย่างไร ? องค์ชายเก้าพานางกลับมาและส่งนางเข้าไป เขาทำเช่น นั้นหรือไม่ ? และต้องทำโดยที่ไม่มีใครรู้ใครจะรู้ได้ว่าเมื่อเกิดเพลิงไหม้ที่ตำหนักศศิเหมันต์พราชายา หยุนยังอยู่นอกพระราชวัง ซวนเทียนหมิงต้องขี่ม้าเร็วเพื่อพบกับ ชวนเทียนฮั่วและพยายามพานางกลับมาก่อน เพื่อให้พราชายาหยุน เข้ามาในพระราชวังแห่งนี้และเข้าไปโดยไม่มีใครเห็นก็เป็นสิ่งที่ชวน เทียนหมิงทำไม่ได้ สิ่งนี้สามารถทำได้โดยเพิ่งหยเอง ทั้งสองคน หลอกลวงและโกหกพราชายาหยุนให้ปิดตา จากนั้นพวกเขาจึง จัดการใช้มิติของนางเพื่อพานางกลับเข้าไปข้างในจางหยวนและฮ่องเต้ยืนอยู่ในขณะที่ยิ้มอย่างโง่เขลาตรงหน้า พราชายาหยุน และองค์ชายเก้าก็หายไปแล้ว จากนั้นเขาก็เตือนเขา ว่า “ฝ่าบาทอย่ามัวแต่หัวเราะต่อไปพะยะค่ะ เรื่องที่พราชายาหยุน สั่งนั้นจำเป็นต้องทำพะยะค่ะ”คำพูดเหล่านี้เตือนฮ่องเต้รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาหายไป ขณะที่เขาหันกลับมาแล้วเดินกลับไปที่ฝูงชน เขาไปอยู่ข้างฮองเฮา ด้วยสีหน้ามืดมน “องครักษ์เงา ขุนนางและบ่าวรับใช้ในพระราชวัง ในคืนนี้ทั้งหมดจะถูกส่งไปยังราชสำนัก จางหยวนแจ้งคำสั่งของเรา สั่งราชสำน