”พระสนมหยวนชโน้มตัวไป ข้างหน้า“ตราบใดที่พราชายาหยุนถูกกำจัดไป เรื่องนี้จะเป็นไปได้”พระสนมจึงรู้สึกว่าพระสนมหยวนชูเสียสติสำหรับตัวนางเอง นางพูดกับผู้หญิงบ้าคนนี้มานานมากแล้ว นางลุกขึ้นทันทีและพูดกับ นางกำนัลอย่างเย็นชา “ส่งพระสนมหยวนออกไป ถ้าพระสนมชูไม่ สบายให้ไปพบหมอหลวง ตลอดระยะเวลา 20 ปีที่ผ่านมา ไม่ได้มี พระสนมของฮ่องเต้เพียงหนึ่งคนหรือสองคนที่เป็นบ้า เมื่อคิดถึงเรื่อง นี้ พระสนมหยวนชูกำลังเดินตามรอยเท้าของพวกนาง”เมื่อเห็นว่าพระสนมจึงมองนางว่าเป็นคนบ้าคนหนึ่ง หยวนชูไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี หยู่ซูผู้ซึ่งอากับนางกล่าวกับ พระสนมจิงว่า “พระสนมของข้าไม่ได้เป็นบ้า คนที่เป็นบ้าคือพระขก ยาหยุน เวลานี้เราไม่จำเป็นต้องดูแลนาง นางเองที่ออกไป พระสนม จึงอาจไม่รู้ แต่ปัจจุบันพราชายาหยุนไม่ได้อยู่ในพระราชวัง นางหนี้ ออกไป และตำหนักศศิเหมันต์ก็ว่างเปล่า”“ว่างเปล่า? “พระสนมจึงตกตะลึงอีกครั้ง แม้ว่าพวกนาง ทั้งหมดจะคุ้นเคยกับพราชายาหยุนที่หยาบคายและทัศนคติที่ไร้ กังวล แต่ทว่านางมีความกล้าหาญที่จะหนีออกจากพระราชวัง นี่มัน ช่างน่าทิ้งเกินไป“น้องสาวเจ้าคิดว่าฮ่องเต้จะรู้สึกอย่างไรเมื่อได้ยินเรื่องนี้ พระสนมของฮ่องเต้ที่หนีออกพระราชวัง แม้ว่าฮ่องเต้ต้องการปกป้อง นาง จะมีดวงตาที่คอยเฝ้าดูฝ่าบาทอยู่ ผู้หญิงคนนั้นทำให้ชื่อเสียง ของผู้ปกครองราชวงศ์ต้าชุนมัวหมอง เจ้าคิดว่าขุนนางชราเหล่านั้น จะยอมผ่อ
