ปด้วยฉากชีวิตที่สวยงามที่นางจะได้รับ หลังจากการล่มสลายของพระชายาหยุน นางไม่กังวลเลยเกี่ยวกับ สิ่งที่อาจเกิดขึ้นหากสถานการณ์นั้นถูกเปิดเผยหลังจากนั้นไม่นานฮ่องเต้และฮองเฮาก็มาถึงหน้าทางเข้าของ ตำหนักศศิเหมันต์เนื่องจากไฟแรงมากจึงมีพระสนมของฮ่องเต้บาง คนที่ทนไม่ไหวแล้วออกมาดูอีก เพราะหลายคนออกมาแม้ว่าฮ่องเต้ จะโกรธ เขาไม่ได้ลงโทษพวกนาง นี่เป็นแนวคิดที่เรียกว่ากฎหมาย ไม่ลงโทษคนส่วนใหญ่ นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมถึงแม้พระสนมหยวนชู และพระสนมจิงก็วิ่งไปจางหยวนจับแขนของฮ่องเต้แน่นและเกลียดว่าเขาไม่สามารถ นั่งลงบนพื้นได้ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เขาจะไม่ยอมให้ฮ่องเต้บุก เข้าไปในทะเลเพลิง ฮ่องเต้มองดูทะเลเพลิงที่อยู่เบื้องหน้าเขาและดู ความสิ้นหวัง เขาถามจางหยวนว่า “องค์ชายเก้าอยู่ที่ไหน ? เขาอยู่ ในพระราชวังหรือไม่? องครักษ์เงาอยู่ที่ไหน ให้รีบเข้าไปข้างในเพื่อช่วยพวกนางอย่างรวดเร็ว ! ”จางหยวนบอกเขาว่า”องครักษ์เงาเข้าไปข้างในแล้วขอรับ ฝ่า บาทไม่ต้องกังวล พวกเขาจะช่วยพราชายาหยุนออกมาได้อย่าง แน่นอนพะยะค่ะ” ( “ขันที่จางก็ควรจะเคลื่อนไหวเร็วขึ้น! “พระสนมหยวนชมาถึง ข้างๆ ฮ่องเต้ และอุทานจางหยวนอย่างไร้ประโยชน์ “ด้วยไฟที่ร้อน จัดถ้าเจ้าไม่รีบ ข้ากลัวว่าร่างกายจะไม่สามารถแยกแยะได้”“หุบปาก! “จักรพรรดิตบหน้าพระสนมหยวนชู “ถ้าเจ้าพูดต่อ เราจะให้คนโยนเจ้าออกไป ! ”สนมหยวนชู ดังนั้นเขาจึงตะโกนอย่างเร่งด่วน “เห้ทุ
