ดินตรงไปที่ทางเข้าพระราชวังก่อนที่จะหยุดมีนาง กำนัลคอยอยู่หน้าพระราชวังแห่งนี้ เมื่อเห็นพวกเขามาถึงนางรีบเปิด ประตู และนำพวกเขาเข้าไปข้างในนี่คือตำหนักหยงหนิงไม่มีตำหนักองค์หญิง มีพระสนมระดับสูง อยู่ที่นี่เท่านั้น พระสนมระดับสูงคนนั้นเห็นคนที่มาถึงโค้งคำนับแล้ว กล่าวว่า“คารวะพระสนมชูเจ้าค่ะ”คนที่มาคือพระสนมหยวนชู!ทั้งสองนั่งอยู่และพระสนมหยวนซูมองเด็กผู้หญิงที่อายุน้อย กว่านางแต่หญิงสาวนั้นดูเหมือนจะแก่กว่า นางถอนหายใจแล้วส่าย หัวแล้วกล่าวว่า “น่าเสียดาย ถ้าเราเปรียบเทียบภาพลักษณ์พระ สนมจึงระดับสูงในเวลานั้นจะดีที่สุด น่าเสียดายมาก! เมื่อไม่มี โอกาสได้พบพราชายาหยุนก็ถูกนำตัวเข้ามาในปีที่สองหลังจากที่ เจ้าเข้ามาในพระราชวัง เจ้าไม่มีโอกาสตั้งครรภ์ด้วยซ้ำ ถ้าไม่มี โอกาสเข้าใกล้ เช่นนี้เจ้าอยู่ที่นี่ในตำหนักใน เสียเวลาไปได้มใช้ ประโยชน์ 20 ปี นี่คือการลงโทษ ! ”พระสนมหยวนชูได้กล่าวถึงเรื่องร้องเรียนที่นางมีต่อพระสนม) ของฮ่องเต้ในช่วงหลายปีที่ผ่านมาริมฝีปากพระสนมจึงสั่นเทาและสี รสหวานคาวเพิ่มขึ้นในลำคอของนาง และมันถูกระนั้นอย่างแรงทั้ง ยิ้มอย่างขมขึ้น “ถูกต้อง ในที่สุดชีวิตของข้าก็ไม่ดีเท่ากับพี่สาวชูเจ้ายังมีบุตร มีหลายครั้งที่ข้าคิดว่าแม้ว่าข้าจะมีบุตรสาวมันก็คงจะดีมาก แต่บุตรสาวในราชวงศ์ต้าชุนก็ยิ่งหายากยิ่งกว่าบุตรชาย”พระสนมหยวนชูมองพระสนมจิงซึ่งเป็นภาพของความชั่วร้ายที่กระพริบผ่านดวง
