เฟิงหยูเองพบกับเหยาซู่ในห้องโถงใหญ่ของคฤหาสน์อย่างไร ก็ตามเหยาซู่ดูเหมือนจะดื่มสุราเยอะเหมือนอย่างที่บ่าวรับใช้พูด จนถึงจุดที่แม้ว่าจะไม่มีสัญญาณว่าเขาเมา แต่นางก็ยังสามารถได้ กลิ่นแอลกอฮอล์แรง ๆ“ดึกแล้วพี่ชายใหญ่มาหาอาเองมีเรื่องอะไรหรือเจ้าคะ ? ” นาง ถามอย่างแผ่วเบา แม้ว่าผู้คนในตระกูลเหยานั้นดี แต่พวกเขาไม่ สามารถเปรียบเทียบความรู้สึกของปู่ และหลานที่นางแบ่งปันกับ เหยาเซียนได้ในส่วนที่เกี่ยวกับคนอื่น ๆ ของตระกูลเหยานางมีเวลา เพียง 1 วันในการอยู่กับพวกเขา มันไม่เพียงพอที่จะเข้าใกล้มาก นาง จะคิดถึงบรรยากาศของครอบครัวเป็นครั้งคราว นี่คือเหตุผลที่นาง ไม่ต้องการให้หลู่เหยาทำลายก่อนที่เหยาฆ่จะพูดเขาก็สะอึกออกมาสองสามครั้งทำให้กลิ่นแอลกอฮอล์ในห้องโถงมีความชัดเจนมากขึ้น เขารู้สึกอายเล็กน้อย และใช้มือปิดปาก อย่างไรก็ตามเขาวางมันลงซักพักหนึ่งและกล่าว กับเฟิงหยูเอง “ข้าอนุญาตให้น้องสาวเห็นอะไรที่ไร้สาระ คืนนี้ข้าดื่ม สุราเพียงเล็กน้อยจริง ๆ แต่มีบางสิ่งที่ข้ากลัวว่าข้าไม่สามารถพูดได้ หากไม่ดื่มสุรา”“พี่ชายใหญ่ตำหนิข้าที่แทรกแซงเรื่องของตระกูลหลู่หรือไม่? ” เฟิงหยูเองก็ตรงไปที่หัวข้อหลัก นางรู้ว่าเหยาซูมาหานางในเวลาเช่น นี้ น่าจะหมายถึงว่ามันเกี่ยวข้องกับตระกูลหลู่ แทนที่จะรอเขา จาก นั้นไม่พูดถึงมัน จะดีกว่าถ้านางน้ำมันขึ้นมาก่อนแน่นอนคำพูดของเฟิงหยูเองทำให้เหยาซูเริ่มตั้งความคิดในการเคลื่อ
