ิดอยู่พักหนึ่งเขาก็ตัดสินใจต้อนรับเขาเป็นการส่วน ตัว โดยไม่คำนึงว่าทั้งสองยังไม่ได้แต่งงาน การต้อนรับเขาก็คือการ เผชิญหน้ากับตระกูลเหยาและเฟิงหยูเองเหยาซูเป็นชายที่มีคุณธรรมผู้ซึ่งแยกตัวออกมามากเขาส่ง กล่องขนมอบให้บ่าวรับใช้และพูดด้วยความละอาย “ข้ามาเยี่ยมเป็น ครั้งแรกอย่างไรก็ตามเนื่องจากข้ารีบ ข้าไม่ได้เตรียมของกำนัลที่ดี กว่านี้ ข้าหวังว่าท่านใต้เท้าจะไม่ตำหนิเจ้าหน้าที่ผู้ต่ำต้อยนี้ขอรับ”อ่า! ” หลู่ซ่งโบกมือแล้วพูดด้วยความไม่พอใจปรากฏบนใบหน้า ของเขา “ทำไมต้องถ่อมตน เราจำเป็นต้องปฏิบัติตามกฎเหล่านี้ใน ราชสำนัก แต่ขณะนี้เราอยู่ที่บ้าน จำเป็นต้องเคร่งครัดพิธีการ จะ เรียกข้าว่าพ่อตายังเร็วไปหน่อย แต่ถ้าเจ้าไม่ชอบมันก็เรียกข้าว่าลุงหลู่ก็ได้เช่นกัน”เมื่อได้ยินสิ่งนี้เหยาซูก็ลุกขึ้นยืนคำนับอย่างรวดเร็วอย่างไร ก็ตามเขาเปลี่ยนวิธีที่เขาพูดกับหลู่ซ่ง “ท่านลุงหลู่”หลังจากได้ยินสิ่งนี้หลู่ซ่งก็ยิ้มอย่างแจ่มใสมาก เมื่อเขามอง เหยาซูสายตาของเขาก็ดูสนิทสนมขึ้น เขาถามเหยาซู “หลานชายมาเยี่ยมวันนี้ข้าว่าต้องมีจุดประสงค์ใช่หรือไม่เหยาซูไม่ได้ซ่อนมันโดยกล่าวว่า”โดยไม่ต้องกลัว ลุงหลู่ วันนี้ หลานชายมาขอพบเหยา… คุณหนูหลู่เหยา ข้าหวังว่าท่ายลุงหลู่จะ อนุญาตขอรับ”เมื่อได้ยินว่าเขามาพบหลู่เหยาเขาก็ได้ยินสิ่งที่เหยาซูพูด เห็น ได้ชัดว่าเขาจะเรียกชื่อหลู่เหยาด้วยชื่อของนาง แต่เนื่องจากความ เหมาะสมเขาจึงเป
