ินเรื่องนี้พวกเขาจะพูดอย่างแน่นอนว่าข้าเป็นผู้ปกครองที่เอาแต่ใจตัวเอง ! ไม่ดี ไม่ดี แผนนี้ไม่ดี กลับไปและคิด ให้รอบคอบ มีวิธีอื่นที่จะพานางออกมา”จางหยวนรีบตามไปด้านหลังแม้กระนั้นเขาถอนหายใจโล่งอก ด้านในเขาไม่กลัวสิ่งอื่นใด เขาแค่กลัวว่าคนในตำหนักศศิเหมันต์จะ ตกหลุมพราง หากพวกเขาเชื่ออย่างแท้จริงว่าฮ่องเต้รู้เรื่องเกี่ยวกับ พระชายาหยุนออกจากพระราชวัง จากนั้นวางแผนที่จะเป็นผู้นำการ โจมตีในพระราชวัง ปีแห่งความเงียบงันที่ผ่านมานี้จะไร้ผลโชคดีโชคดีจริง ๆ ในท้ายที่สุดคนของตำหนักศศิเหมันต์เป็น เพียงนี้ เห็นได้ชัดว่ามันเป็นเมืองที่ว่างเปล่า แต่พวกเขาก็ยังสามารถ แสดงได้ดีหลังจากที่ฮ่องเต้จากไปฮ่องเต้ก็ออกเดินทาง หลังจากนั้นไม่ นานประตูของพระราชวังก็เปิดออกเล็กน้อย และมีหัวเล็ก ๆ โผล่ ออกมาเพื่อมองไปรอบ ๆ ก่อนที่จะดึงกลับเข้าไป ประตูถูกปิดด้วย“น่ากลัวน่ากลัวเกินไป” ในตำหนักศศิเหมันต์ นางกำนัลที่ดูแล พระชายาหยุนตบหน้าอกนางแล้วกล่าวว่า “คราวนีข้ากลัวจนตาย จริง ๆ ข้าคิดว่าในที่สุดเรื่องของพราชายาจะถูกเปิดเผย หากอ ฮ่องเต้อดทนได้นานกว่านี้อีกหน่อย เราคงไม่สามารถซ่อนมันต่อไป ได้”ยายแก่กลัวยิ่งกว่านางอีกนางถอนหายใจ “ชีวิตแก่ ๆ ของข้า ! ไม่ช้าก็เร็วจะต้องให้คำอธิบายแก่ฮ่องเต้”นางกำนัลที่ดูแลตำหนักศศิเหมันต์,ซูหยุให้คนช่วยยายขึ้นมา โดยไม่พูดอะไร “เราทำได้แค่รอเวลา องค์ชายเก้าได้ออกจากเมือง หลวงไปรับพ