ข้ำใกล้คนอื่นมำกเกินไป เสด็จพ่อเห็นด้วยกับกำรแต่งงำนครั้งนี้ แต่ถ้ำเสด็จพ่อท ำไม่ได้ สิ่งนี้จะไม่น ำควำมหำยนะมำสู่ชีวิตที่ขำดหำยไปของตระกูลหลู่”ค ำพูดของนำงสงบอย่ำงไรก็ตำมตระกูลหลู่รู้สึกตกใจ พวกเขำไม่รู้ว่ำควรพูดอะไรในเวลำนี้ที่เรือนด้ำนนอกห้องโถงฉิงหยูก ำลังน ำหญิงสำวที่ไม่คุ้นเคยมำ ท้องฟ้ำมืดครึ้มเล็กน้อย และมีหญิงสำวคนหนึ่งถือโคมไฟน ำทำงเมื่อมำถึงที่ทำงเข้ำฉิงหยูก็เห็นว่ำมีแขกอยู่ข้ำงใน นำงจึงถอยกลับไปที่ทำงเข้ำและรอสักครู่ หลังจำกนั้นไม่นำนหวงซวนก็ออกมำและกระซิบกระซำบกับฉิงหยูอยู่พักหนึ่งก่อนจะกลับเข้ำไปในห้องโถงเพื่อรำยงำนต่อเฟิงหยูเองอย่ำงเงียบ ๆ เฟิงหยูเองตกตะลึงและเปล่งเสียงพูดว่ำ “โอ้ ! เกิดเรื่องเช่นนี้จริง ๆ หรือ ? ” จำกนั้นนำงก็มองออกไปข้ำงนอกทำงเข้ำ “ฉิงหยูเข้ำมำ เสนำบดีหลู่ก็มำที่นี่ด้วย เรำสำมำรถหำวิธีแก้ไขปัญหำนี้ได้”ใจของหลู่ซ่งสั่นและคิดกับตัวเองว่ำคงจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีกใช่หรือไม่? อย่ำงไรก็ตำมเมื่อหันกลับมำเขำเห็นว่ำมีคน 2 คนเข้ำมำ เขำจ ำคนหนึ่งได้ เขำจ ำชื่อของหญิงสำวไม่ได้ แต่นำงเป็นหนึ่งในบุตรสำวคนที่สองจำกบ่ำวรับใช้ของฮูหยินใหญ่เก้อซื่อสำมำรถจ ำชื่อได้นำงก็รีบถำมว่ำ “รุ่ยยี่หรือ ? ท ำไมเจ้ำถึงอยู่ที่นี่ ? ”บ่ำวรับใช้ชื่อลุ่ยเห็นได้ชัดไม่ได้คิดว่ำทั้งเจ้ำนำยและตระกูลหลู่จะมำด้วยนำงกลัวจนคุกเข่ำลงในเวลำนี้ฉิงหยูยังคงเดินหน้ำต่อไปเพื่อทักทำยซวนเทียนเก้อและเฟิ
