งและหวังว่ำคุณหนูสำมจะยอมให้อภัยข้ำ”“หืม? ” เฟิงเซียงหรูงงงวย “เจ้ำขอโทษข้ำหรือ ? ลุกขึ้นเร็ว” นำงเอื้อมมือไปช่วยหลู่เหยำ แม้กระนั้นนำงก็ยังคงคุกเข่ำโดยไม่ลุกขึ้น เฟิงเซียงหรูเป็นกังวลเล็กน้อย “พูดให้ชัดเจนเกี่ยวกับสถำนกำรณ์ ข้ำไม่รู้ว่ำเจ้ำเป็นใคร มีกำรกล่ำวถึงกำรล่วงเกินที่ไหนหรือ ? ”ในเวลำนี้ใครบำงคนจำกฝูงชนก็เปล่งเสียงขึ้นมำว่ำ“นำงเป็นคุณหนูรองของคฤหำสน์เสนำบดีคนใหม่ และนำงมำขอโทษเจ้ำด้วยตัวเอง แค่หยุดวำงท่ำ คุณหนูคฤหำสน์เสนำบดีมำ แต่เจ้ำก็ยังไม่เต็มใจที่จะผ่อนปรน จริง ๆ แล้วตอนนี้ตระกูลเฟิงเป็นเพียงครอบครัวธรรมดำแต่เจ้ำก็ยังคงยึดมั่นในตัวเองสูงเกินไป”ในที่สุดเฟิงเซียงหรูก็จ ำได้ในเวลำนี้และมองไปที่หลู่เหยำด้วยควำมประหลำดใจ “เจ้ำเป็นคุณหนูรองของคฤหำสน์เสนำบดี”หลู่เหยำพยักหน้ำและกล่ำวด้วยท่ำทำงขอโทษ“เมื่อวำนนี้บ่ำวรับใช้ของข้ำไม่มีเหตุผลและท ำให้เกิดควำมวุ่นวำยที่หน้ำร้ำนปักของเจ้ำ เรื่องนี้ท ำให้เกิดปัญหำอย่ำงมำกส ำหรับคุณหนูสำม หลังจำกที่ข้ำได้ยินสิ่งนี้ ข้ำนอนไม่หลับ เช้ำตรู่ข้ำรีบมำขอโทษคุณหนูสำม ควำมผิดพลำดของบ่ำวรับใช้คือควำมผิดพลำดของเจ้ำนำย ข้ำหวังว่ำคุณหนูสำมจะให้อภัยหลู่เหยำ ! ”ยิ่งนำงพูดเช่นนี้ยิ่งท ำให้เฟิงเซียงหรูเป็นกังวล เมื่อท ำงำนร่วมกับชำนชำ ในที่สุดนำงก็สำมำรถท ำให้หลู่เหยำลุกขึ้นยืนได้ gab’เซียงหรูพูดอย่ำงไร้ปัญหำ “เรื่องนี้เป็นควำมผิดของข้ำ ข้ำได้เตรียมเงินไ
