โจว
ในเมืองหลวงพลเมืองทุกคนรวมตัวกันในที่เดียว ด้วยกำรใช้พละก ำลังทั้งหมดพวกเขำตะโกนอย่ำงดังที่สุด “เรำท ำได้ ! ”จำกนั้นผู้คนก็หยุดกระแทกประตูจำกนั้นก็เดินถอยหลังไปไม่กี่ก้ำวเพื่อมองที่ประตู ค ำสั่งเช่นนี้ท ำให้ทหำรปกป้องเมืองให้รู้สึกตกใจมันไม่ชัดเจนว่ำทหำรคนใดที่เป็นผู้น ำอำวุธของพวกเขำทิ้งและยืนอยู่ท่ำมกลำงฝูงชนของพลเรือน เมื่อมีคนรับหน้ำที่เป็นผู้น ำ ส่วนที่เหลือก็ติดตำมทิ้งอำวุธของพวกเขำและคลุกเคล้ำกับฝูงชน เมื่อมองดูควำมผิดหวังในทิศทำงของพระรำชวังแห่งรำชวงศ์เฉียนโจว พวกเขำถอนสำยตำและหันไปทำงประตูเสียงสวรรค์ที่มำจำกข้ำงนอกพูดออกมำอีกครั้งอย่ำงไรก็ตำมมันตะโกนเสียงดัง “ทุกคนถอยหลังไป ! ”ทุกคนถอยหลังไปก้ำวย้อนกลับไปดูประตูเมืองจำกระยะไกลหลังจำกนั้นไม่นำนพวกเขำได้ยินเสียงสั่นสะเทือนของสวรรค์มำจำกประตู หลังจำกหิมะถล่มประตูเมืองหลวงของเฉียนโจวอยู่ในสภำพที่ไม่ดี เมื่อมีคนกระแทกมันจำกด้ำนนอกประตูก็พัง “บูม ! ”หลังจำกเสียงสวรรค์สั่นคลอนก็มีควำมเงียบทหำรนอกเมืองไม่ได้เข้ำมำเพียง แต่แยกออกเป็นสองฝ่ำยหลังจำกพังประตูเพื่อให้ยืนเป็นสองแถวอย่ำงเป็นระเบียบ พลเมืองในเมืองหลวงมองดูอย่ำงประหม่ำ ท้ำยที่สุดรำชวงศ์ต้ำชุนยังคงเป็นกองทัพศัตรูของพวกเขำหลังจำกประตูเมืองพังแล้ว อีกฝ่ำยจะปฏิบัติต่อพวกเขำเป็นอย่ำงดีหรือก ำจัดพวกเขำทั้งหมด พวกมันเป็นไปได้ทั้งสองทำงชั่วครู่หนึ่งรำวกับว่ำทุกคนมีส่วนร่วมในกำร
