กเขำมองว่ำเป็นผู้ปกครองกำรย้ำยถิ่นของคนจ ำนวนมำกเริ่มแพร่กระจำยอย่ำงรวดเร็วก่อนที่จะผ่ำนไปสำมวันเต็ม พลเมือง 100,000 คนเข้ำมำในเมืองภำยใต้กำรน ำของซวนเทียนหมิงพวกเขำถูกแยกระหว่ำงเมืองลั่ว เมืองบินบิน และสำมมณฑลทำงภำคเหนือ ในขณะเดียวกันพวกเขำก็กระจำยค ำพูดที่เมืองลั่วได้เปิดประตูเพื่อช่วยเหลือผู้ลี้ภัย ผู้ลี้ภัยเฉียนโจวทั้งหมดเริ่มมุ่งหน้ำไปในทิศทำงนั้น ผู้ที่ไม่ได้รับผลกระทบจำกภัยพิบัติก็สำมำรถเลือกที่จะอยู่ในเตำอุ่นได้ ตรำบใดที่พวกเขำต้องกำรและตรำบใดที่พวกเขำสำมำรถทิ้งทุกอย่ำงในเฉียนโจว รำชวงศ์ต้ำชุนจะพำพวกเขำไปยังสถำนที่ที่ฤดูใบไม้ผลิอบอุ่นและดอกไม้เบ่งบำน พวกเขำจะสำมำรถเห็นดอกไม้ที่มีสีสันและต้นไม้สีเขียวเงื่อนไขเหล่ำนี้น่ำดึงดูดอย่ำงแท้จริงผู้คนจ ำนวนมำกที่ได้รับผลกระทบและไม่ได้รับผลกระทบจำกภัยพิบัติจึงเริ่มรวมตัวกันที่เมืองลั่ว เมื่อรำชวงศ์เฉียนโจวมีปฏิกิริยำตอบสนองต่อกำรพยำยำมหยุดพวกเขำ หนึ่งในสำมของพลเมืองได้เสร็จสิ้นขั้นตอนกำรลงทะเบียนของพวกเขำแล้ว นอกจำกนี้ยังมีทหำรจำกรำชวงศ์ต้ำชุนน ำคนเหล่ำนี้ไปยังดินแดนของรำชวงศ์ต้ำชุนเฉียนโจวมีพลเมืองน้อยลงเรื่อยๆ และมันก็กลำยเป็นอำณำจักรที่รกร้ำงว่ำงเปล่ำซวนเทียนหมิงสั่งให้ทหำรน ำผู้คนจำกเฉียนโจวถึงรำชวงศ์ต้ำชุนโดยไม่ได้ให้ผู้คนจำกเฉียนโจวกระจุกตัวรวมกันอยู่ในพื้นที่ใดมำกเกินไปแต่ละพื้นที่สำมำรถมีครอบครัวได้เพียงห้ำหรือหกครอบครัวเท่ำนั
