มดา
ไม่มีใครกินอะไรมากในมื้อนี้ ออกจากห้องโถงดอกไม้น ้าแข็ง พวกเขาเริ่มเดินไปที่ห้องโถง และซวนเทียนหมิงถามเฟิงหยูเองว่า “ไม่ใช่ว่าเจ้ามีอคติต่อคนของเฉียนโจวหรือ ? ทำไมเจ้าถึงเป็นห่วงเรื่องนี้ ? ”
นางจับมือ “ความแค้นเพียงอย่างเดียวของข้าคืออยู่กับราชวงศ์เฉียนโจว อย่างไรก็ตามข้าไม่ต้องการกำจัดพลเมืองในอนาคตของเรา เรื่องระหว่างหลี่เฉิงกับองค์ชายเหลียน… ไม่ถูกต้อง ข้าสนใจเรื่องระหว่างหลี่เฉิงกับชายคนนั้นจริง ๆ ฮะ ! ซวนเทียนหมิง เจ้าคิดว่าข้าชอบนินทาหรือ ? ”
ซวนเทียนหมิงอยู่กับเฟิงหยูเองมานานแล้ว ดังนั้นเขาจึงรู้ว่ามันหมายถึงอะไรสำหรับนางที่จะซุบซิบนินทา เขาพยักหน้าและยอมรับ“เล็กน้อย”
“หืม ข้าไม่สามารถใช้เวลาในการตื่นขึ้นมาคิดถึงการต่อสู้ ! ข้าไม่ต้องการกำจัดด้านที่เป็นผู้หญิงของข้า และเติมเต็มความคิดของข้าด้วยความคิดเกี่ยวกับสนามรบนองเลือดใช่หรือไม่ ? ”
“โดยธรรมชาติแล้วข้าไม่ต้องการสิ่งนั้น” เขาจับมือเด็กผู้หญิงและดึงแขนเสื้อตัวเอง “ข้าหวังว่าการต่อสู้ครั้งนี้จะจบลงอย่างรวดเร็ว การพาเจ้ามาสู่โลกกว้างและการรับประทานอาหารที่ดี ทั้งคู่นั้นดีกว่าการใช้เวลาทุก ๆ วันอย่างวิตกกังวล”
“ข้าอยากได้เช่นกัน” ดวงตาของนางเต็มไปด้วยความคาดหวัง “ข้ามาทางเหนือแล้ว และข้าอยากไปเที่ยวทางภาคใต้ ภาคตะวันตก และภาคตะวันออก พี่เจ็ดยังคงอยู่ในภาคตะวันออก เมื่อเรามีโอกาสเราเยี่ยมพี่เจ็ดกันดีกว่า”
“ได้” ซวนเทียนห
