่ซางโบกมือและถอนหายใจโดยกล่าวว่า “แม้ว่าข้าจะเสียชีวิตไปในวัยชรา ข้าก็ต้องปกป้องชายแดนนี้เพื่อฮ่องเต้ ข้าหวังว่าองค์ชายและฮ่องเต้จะรู้สึกสบายพระทัยในเรื่องนี้” เขาคิดสักครู่แล้วบอกซวนเทียนหมิง “เพื่อที่จะไปถึงเมืองแรกของเฉียนโจวคือเมืองปิน พระองค์ต้องไปรอบ ๆ ทะเลสาบสี่สี ก่อนที่จะต้องจัดการกับเส้นทางผ่านภูเขาอีกลูกเฉียนโจวไม่ได้ถูกแบ่งแยกโดยเขตการปกครอง ทุกเมืองมีเมืองของตนเองมีตำแหน่งเทียบเท่ากับเขตการปกครองของราชวงศ์ต้าชุน ผ่านภูเขานั้นยิ่งกว่าป่าผี เมื่อองค์ชายผ่านทางนั้นอุณหภูมิจะลดลงทันทีองค์ชายต้องทำให้แน่ใจว่าไม่มีทหารที่ถูกจับตัวได้และต้องตาย นี่ถือเป็นรูปแบบหนึ่งของการป้องกันที่เฉียนโจวมีไว้สำหรับป้องกันตัวเอง”
คำเหล่านี้ทำให้เฟิงหยูเองขมวดคิ้ว ในที่สุดนางก็สามารถเอาชนะความรู้สึกที่น่ารังเกียจบางอย่างที่เกิดจากทะเลสาบสี่สี นางถามว่า “ทำไมเฉียนโจวถึงหนาว ? ” เพื่อที่จะสามารถตรึงใครบางคนให้ตายได้ ไม่แม้แต่ขั้วโลกเหนือก็หนาวเหน็บเช่นนี้ นอกจากนี้ความแตกต่างระหว่างทั้งสองเส้นทางผ่านภูเขานั้นเหมือนสองโลกที่แตกต่าง
ไม่มีใครสามารถตอบคำถามนี้ได้ หลู่ซางส่ายหน้าของเขา เขาเป็นคนทั่วไป เขาสามารถพูดคุยเกี่ยวกับการฆ่าศัตรู แต่การวิเคราะห์สิ่งนี้ไม่ใช่เรื่องถนัดของเขา
ซวนเทียนหมิงที่คิดสักพักก็พูดว่า “ข้าเคยอ่านตำราโบราณมาบ้าง ตามข้อความเหล่านั้นเมื่อ 500 ปีก่อนเฉียนโจวไม่หนาวอย่างที่เป