ท่ามกลางสายลมและหิมะ ชุดสีแดงสดสะดุดตามาก เฟิงหยูเองรู้ทันทีว่าเป็นองค์ชายเหลียน น่าเสียดายที่ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะระลึกถึงอดีต แม้ว่าค่ายกลจะพังทลาย กองทัพศัตรูก็มีจำนวนนับพัน แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้ต่อสู้กลับ การฆ่าพวกเขาทีละคนก็ยังทำให้พวกเขาหมดแรงองค์ชายเหลียนยืนพิงราวบันไดของหอคอยด้วยมือทั้งสอง และมีองครักษ์เงา 2 คนคอยปกป้องนางในแต่ละด้าน ชุดสีแดงถูกลมพัดปลิวอย่างสวยงาม ในขณะที่ดูนางชื่นชม “เสี่ยวหยา ความสามารถของเจ้าน่าทึ่งมาก แต่องค์ชายผู้นี้ยังรู้สึกว่ามันไม่เพียงพอ”“หืมม ! ” ตวนมู่อันกัวส่งเสียงดังลั่น “ท่านรู้สึกไม่เพียงพอหรือ ? องค์ชายเหลียน เท่าที่ข้าเห็นเจ้าไม่รู้จักศิลปะการต่อสู้ใด ๆ“องค์ชายเหลียนไม่โกรธและพยักหน้าอย่างจริงจัง จากนั้นนางก็ชี้ไปที่ทหารองครักษ์ที่อยู่ด้านข้างของนาง “ถ้าทหารทุกคนรู้จักศิลปะการต่อสู้ อะไรคือจุดที่ทำให้พวกเขาอยู่ใกล้เคียง ตวนมู่อันกัว องค์ชายผู้นี้มีความสนใจอย่างมากในเรื่องโหงวเฮ้ง วันนี้จากการได้เห็นตำราโบราณและตัวอย่าง ตอนนี้เมื่อเห็นว่าหว่างคิ้วของเจ้าหมองคลํ้า ในขณะที่ดวงตาของเจ้าไร้ประกาย ข้ากลัวว่าภัยพิบัติจะมาถึงเจ้า ! ”“ไร้สาระ ! ” ตวนมู่อันกัวยกมือขึ้นด้วยความโกรธ และอยากจะตบนางอย่างไม่รู้ตัว
แต่ทหารองครักษ์ทั้งสี่ที่ด้านข้างขององค์ชายเหลียนไม่สามารถจัดการได้ง่ายนัก หนึ่งในนั้นยื่นมือออกมาจับข้อมือของตวนมู่อันกัว “ท่านผู้นำ, ให้ความส