งที่เกือบทำให้ตวนมู่อันกัวกระอักเลือดด้วยความโกรธ นางกล่าวว่า “อ้า ! องค์ชายผู้นี้ลืมได้อย่างไร กองกำลังของข้ามาจากเฉียนโจว แต่ทำไมพวกเขาต้องเสียสละชีวิตของพวกเขาสำหรับบางมณฑลทางภาคเหนือที่ตํ่าต้อย ? ไม่ดี ไม่ดี” นางจับองครักษ์เงาที่ด้านข้างของนาง “บอกให้พวกเขาหยุดอย่างรวดเร็ว ! ให้พวกเขาทั้งหมดหยุด ! หยุดการต่อสู้ ! ”ตวนมู่อันกัวมีเหงื่อเย็นไหล กล่าวอย่างรวดเร็วว่า “ไม่ได้ ! ท่านกำลังทำอะไร ? เฉียนโจวส่งทหารมาปกป้องมณฑลเหล่านี้ นี่เป็นส่วนหนึ่งของสนธิสัญญาพันธมิตรที่ข้าสาบานต่อผู้ปกครองของเฉียนโจว ท่านได้รับคำสั่งจากฮ่องเต้ ท่านรู้หรือไม่ว่าตอนนี้การถอยทัพของท่านจะเป็นการท้าทายคำสั่งของฮ่องเต้ ? ”“คำสั่งของฮ่องเต้ ? ” องค์ชายเหลียนส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้ “ตวนมู่อันกัว องค์ชายคนนี้พูดอะไรอีก ? ผู้ปกครองมีปัญหาในการปกป้องตัวเอง เขาจะมีเวลากังวลเกี่ยวกับสนธิสัญญาพันธมิตรได้อย่างไร ? ”หัวใจของตวนมู่อันกัวเต็มไปด้วยความกระวนกระวาย ! องค์ชายเหลียนผู้นี้กล่าวซํ้า ๆ ว่าผู้ปกครองของเฉียนโจวกำลังลำบากในการปกป้องตัวเอง แต่สิ่งนี้หมายความว่าอย่างไร เขาประสบปัญหาในทางใดบ้าง ? เป็นไปได้หรือไม่ว่ามีความขัดแย้งภายในเฉียนโจว?เหงื่อเย็นหยดหนึ่งหยดลงมาจากหน้าผากของเขา ในขณะที่เขาจำได้ว่าองค์ชายเหลียนเคยกล่าวก่อนหน้านี้ว่าทหารที่ขุดเส้นเลือดมังกรในเจียงโจวถูกดึงกลับไปยังดินแดนของพวกเขาแล้ว ตอนนี้สิ่งท
