ควรช่วยน้องเก้าของเจ้า ไม่งั้นข้าจะเสียเวลาไปกับการเลี้ยงดูเจ้าตลอดหลายปีที่ผ่านมาไปเปล่า ๆ ”ซวนเทียนฮั่วกล่าว “ท่านแม่พูดได้แย่กว่านี้อีกหรือไม่ ? ดูเหมือนว่าท่านแม่จะเลี้ยงดูข้าเพียงเพื่อหาคนที่จะช่วยน้องเก้า”พราชายาหยุนส่ายหัว “ฮะ นั่นไม่ใช่สิ่งที่ข้าหมายถึง ในทางตรงกันข้าม หากมีอะไรเกิดขึ้นกับเจ้าและเด็กเหลือขอไม่มาช่วย ข้าจะหักขาเขา”ซวนเทียนฮั่วยิ้มอย่างขมขื่น ตามอารมณ์ของพราชายาหยุนไม่มีอะไรที่เขาทำได้ แต่มันก็เป็นอย่างที่นางพูด ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา ทั้งคู่ก็เสี่ยงชีวิตของเขาที่จะทำทุกอย่างเท่าที่จะทำได้เพื่อช่วยชีวิต หากใครไม่ได้ใช้ความพยายามทั้งหมด พราชายาหยุนก็จะหักขาของเขาจริง ๆ ไม่ว่าจะเป็นบุตรชายของนางเองหรือเป็นบุตรบุญธรรมก็ไม่มีความแตกต่างในการจัดการแน่นอนนี่คือเหตุผลที่ซวนเทียนฮั่วปฏิบัติกับพราชายาหยุนเหมือนมารดาของตัวเองในช่วงหลายปีที่ผ่านมา มันยากที่จะหามารดาเช่นนี้“ไม่ต้องห่วง ! ” พราชายาหยุนตบไหล่ของซวนเทียนฮั่ว “ด้วยการปกป้องชายแดนทางตะวันออกของเจ้า ตาแก่อาจจะไม่สบายใจอีกต่อไป แม้ว่าซงซุยจะมีอุบายที่ชั่วร้าย แต่พวกเขาก็ไม่หวังที่จะก้าวไปสู่ชายแดนตะวันออกแม้แต่ก้าวเดียว”ซวนเทียนฮั่วยิ้มและกล่าวว่า “ถูกต้อง หากพวกเขาต้องการไปรอบๆ ราชวงศ์ต้าชุนและเข้าสู่เฉียนโจวโดยตรง กองทัพของพวกเขาจะต้องเดินขบวนเกือบหนึ่งปีเต็ม ตอนที่พวกเขาไปถึงที่นั่น อาเองจะได้นั่งบนบั
