วนี้กองทัพของซวนเทียนหมิงได้รับการจัดตั้งขึ้นเพื่อดำเนินการต่อในตอนเช้าในวันรุ่งขึ้นมุ่งหน้าไปทางซงโจว ก่อนที่จะถึง เสี่ยวหยาพบเฟิงหยูเองและขอร้องให้นางไปร่วมกับกองทัพที่ซงโจว อย่างไรก็ตามสิ่งนี้ถูกหยุดโดยเฟิงหยูเอง นางสัญญาว่าอีกฝ่ายว่าจะทำอย่างดีที่สุดเพื่อค้นหาบิดาและมารดาของนางความรู้สึกบอกกับนางว่าซงโจวคงไม่ใช่สถานที่ที่จะโจมตีได้ง่าย แน่นอนว่าพวกเขาจะไม่ประสบความสำเร็จเหมือนอย่างกับกวนโจว หากสิ่งต่าง ๆ ไม่เป็นไปด้วยดีก็จะมีแม่นํ้าเลือด การพาเสี่ยวหยาไปจะไม่เพียงเพิ่มภาระเท่านั้น แต่จะไม่มีทางที่นางจะรับประกันความปลอดภัยของเสี่ยวหยาโชคดีที่เสี่ยวหยาเป็นเด็กฉลาด ถ้านางไม่ได้รับอนุญาตให้ไป นางจะไม่ไป เฟิงหยูเองขอให้คงเซิงและครอบครัวจาวเทียนฉีดูแลนาง ซวนเทียนหมิงให้ทหาร 5,000 นายอยู่ที่กวนโจวเพื่อรักษาความสงบเพื่อที่เขาจะรู้สึกวางใจเมื่อต้องจากไปกองทัพเดินหน้าไปทางเหนือ และมันก็เย็นลงเรื่อย ๆ แต่ขวัญกำลังใจของกองทัพนั้นสูงกว่าที่เคยเป็นมา โดยเฉพาะคนที่ติดตามซวนเทียนหมิงจากเมืองหลวง คราวนี้มันไม่ได้เป็นเป่ยฟูหรงที่ทำหน้าที่เป็นตัวแทนของเฟิงหยูเองอีกต่อไป แต่มันคือองค์หญิงตัวจริง เพียงแค่จุดเดียวนี้ทำให้พวกเขารู้สึกภาคภูมิใจ และมีความสุขเฟิงหยูเองและซวนเทียนหมิงขี่ม้าศึกเคียงข้างกัน นางวางใจในนิ้วของนาง “ปีใหม่เพิ่งผ่านไป และข้าก็อายุ 14 ปีแล้ว ปีหน้าข้าก็อายุ15 ปี”“อืมม” มีบางคนพย
