ป็นธรรมชาติ ไม่ว่าองค์หญิงจะมีสิ่งผิดปกติอะไร พวกเขาก็จะเห็นว่าทุกอย่างเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับนางเฟิงหยูเองพอใจกับผลลัพธ์นี้มาก นางคีบกระสุนออกมาอย่างนุ่มนวล นางวางมันและเครื่องมือต่าง ๆ กลับเข้าไปในมิติของนาง นางหันไปมองแม่ทัพที่มีชีวิตอยู่ นางจำได้หนึ่งในนั้น มันเป็นคนมีเคราที่โอ้อวดอำนาจของเขาที่โรงเตี๊ยมในซงโจวนางยิ้มและถามว่า “เจ้ามากับตวนมู่ชงหรือไม่ ? เจ้ารู้สึกว่าการอยู่ข้างเขาจะทำให้เจ้าเห็นภาพที่ชัดเจนกว่าตวนมู่อันกัวหรือไม่ ? เจ้าคิดว่าเจ้าจะได้รับการสนับสนุนหลังจากที่เจ้ากลับไปหรือ ? แต่เจ้าเคยคิดหรือไม่ว่าเจ้าไม่สามารถกลับไปได้”ชายมีเคราตัวสั่น เขาจำผู้หญิงคนนี้ได้เมื่อนานมาแล้ว แต่มันก็เป็นเพราะเหตุนี้ที่ทำให้เขารู้สึกกลัวมากขึ้น องค์ชายเก้าฆ่าคนโดยไม่กระพริบตา และข่าวลือบอกว่าชายาของเขาเลวร้ายยิ่งกว่าเขาแต่ซวนเทียนหมิงทำให้เขารู้สึกแปลกใจเล็กน้อยเพราะเขาได้ยินเขากล่าวว่า “หาข้าวให้พวกเขากินให้อิ่มท้อง องค์ชายผู้นี้จะให้คนส่งเจ้ากลับไปที่ซงโจว ! ”ชายมีเคราตกตะลึง และกำลังสงสัยว่าเขาได้ยินผิดหรือไม่ อย่างไรก็ตามเมื่อเขาได้ยินสิ่งนี้ หนังศีรษะของเขาก็เริ่มชาตามที่ซวนเทียนหมิงพูดกับเขาว่า “ในขณะที่เจ้าอยู่ที่นั่น ให้นำศพของมู่ชงกลับไปหาบิดาของเขา แค่บอกเขาว่าชายาขององค์ชายผู้นี้ไม่มีเหตุผลอะไรเลย เมื่อมาภาคเหนือเป็นครั้งแรก มันก็ใกล้จะถึงวันเกิดของท่านผู้นำ แต่นางไม่มีของ