่ที่นางมักสวมก่อนเดินไปที่หน้าต่างด้านหลัง ไม่มีทหารประจำการอยู่ที่นั่น ปล่อยให้นางออกไปปัญหาคือนางไม่คล่องแคล่วเหมือนเมื่อก่อน แม้จะกระโดดออกไปนอกหน้าต่าง นางก็เคลื่อนไหวช้าเหมือนคนอายุ 60 ปีหรือ 70ปี หลังจากพยายาม 3 ครั้ง ในที่สุดนางก็สามารถออกไปนอกหน้าต่างได้ เป็นผลให้นางสูญเสียความสมดุลของนาง และล้มลงบนหิมะ และนํ้าแข็งทำให้นางไม่สามารถทนได้เป่ยจื่อได้รับคำสั่งจากซวนเทียนหมิงให้จับตาดูเป่ยฟูหรง และจดบันทึกการเคลื่อนไหวทั้งหมดของนาง เมื่อเหยี่ยวปรากฏตัวครั้งแรกบนท้องฟ้า เขารู้ว่าเป่ยฟูหรงจะออกมาในคืนนี้อย่างแน่นอนดังนั้นเขาจึงอยู่ที่หน้าต่างด้านหลังเพื่อยืนดูเป่ยฟูหรงล้มลงทำให้เป่ยจื่อรู้สึกแปลก ๆ ในตอนแรก เขาหัวเราะซักพักหนึ่งที่เห็นนางล้มลงเช่นนี้ นางไม่สามารถออกจากหน้าต่างตํ่าอย่างง่าย ๆ ได้ หลังจากนั้นเขาเริ่มกังวลว่าเป่ยฟูหรงได้รับบาดเจ็บที่ขาของนางบนนํ้าแข็ง ท้ายที่สุดข้อเท้าของนางพลิกมาก่อน ดังนั้นมันจึงยังไม่หายดี แต่หลังจากนั้นไม่นานเขาก็เริ่มรู้สึกกังวลเพราะเป่ยฟูหรงนอนอยู่บนพื้นเหมือนคนตายไม่ขยับเลยในขณะที่เขาไม่สามารถทนได้อีกต่อไปและต้องการที่จะเดินไปข้างหน้าเพื่อตรวจสอบสถานการณ์ ในที่สุดเป่ยฟูหรงก็ขยับเล็กน้อย อย่างไรก็ตามเสียงที่พูดฟังดูแก่ “การล้มแบบนี้มันเจ็บมาก” ไม่มีอะไรผิดปกติกับสิ่งที่นางพูด แต่เสียงนั่นฟังดูผิดปกติสำหรับเป่ยจื่อในช่วงเวลานั้น เขาสงสัยจริง ๆ ว
