มันไม่เพียงแต่จุดไฟ พวกเขากำลังเผาถ่านด้วย ถ้าเราไม่คิดวิธีอื่น ข้ากลัวว่าเราจะไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากจะหายใจไม่ออกและตายไป”
ใบหน้าขององค์ชายเหลียนเปลี่ยนไปด้วยความกลัว นางย ้าซ ้า ๆ ว่านางยังเด็ก และยังไม่อยากตาย แต่ควันเข้ามาทางจมูกนางและบุกปอดของนาง ในตอนท้ายนางไม่สามารถพูดได้แม้แต่คำเดียว บานซูไม่ได้เถียงกับนางอีกต่อไป แล้วจับตัวนางให้แน่น และพยายามอย่างที่สุดที่จะใช้ร่างกายของเขาเพื่อสกัดควัน
เฟิงหยูเองถอนหายใจ นางรู้ว่าถ้าพวกเขาไม่จากไปพวกเขาไม่สามารถจากไปได้ ดังนั้นนางจึงตัดสินใจอย่างรวดเร็วเพื่อดึงมาสก์ปิดตาสำหรับนอนหลับ 2 อันออกจากมิติของนาง อันหนึ่งนางให้องค์ชายเหลียน อีกอันสำหรับบานซู แล้วคว้าบานซูด้วยมือซ้ายของนางพูดด้วยน ้าเสียงหนัก “อย่ากลัว ฟังข้า พวกเจ้าต้องไม่สัมผัสสิ่งที่ปิดตาของพวกเจ้าตามข้ามาและขยับตามที่ข้าบอกให้พวกเจ้าขยับ”
องค์ชายเหลียนกลัวเล็กน้อย ความรู้สึกของการตาบอดและสูญเสียการมองเห็นของนางนั้นแย่มาก และนางก็กอดคอของบานซูโดยไม่รู้ตัว
บานซูเป็นคนที่ไว้ใจในตัวเฟิงหยูเองอย่างแน่นอน เขารู้ว่าเจ้านายของเขามีความสามารถบางอย่างที่คนส่วนใหญ่ไม่สามารถใช้ได้ ดังนั้นเขาไม่ได้ถามอะไรเลยเพียงแค่พยักหน้าแล้วพูดว่า “ขอรับ”
“ดีมาก” เฟิงหยูเองหายใจเข้าลึก ๆ ขณะที่ควันหนาและความร้อนกำลังมาถึงพวกเขา นางพาทั้งสองเข้าไปในร้านขายยาของนางในพริบตา
“ฮื่อๆๆ?” องค์ชายเหลียนถูกรบกว
