่อันกัวกำลังส่งเรื่องถึงเฉียนโจวเพื่อกระตุ้นความขัดแย้งระหว่างราชวงศ์ต้าชุนและเฉียนโจว เมื่อความขัดแย้งขยายตัวมากขึ้น เขาจะต้องใช้พลังเล็กน้อยเพื่อควบคุมเฉียนโจวทั้งหมด นั่นคืออะไร ? เจ้าต้องการถามว่าทำไมเขาถึงไม่ครอบครองราชวงศ์ต้าชุน ? เจ้าโง่หรือ ? ราชวงศ์ต้าชุนมีขนาดใหญ่มาก มันต้องใช้เวลามากมายกว่าเฉียนโจว ตวนมู่อันกัว ไม่ว่าเขาจะกระหายแค่ไหนก็ยังคงท้องอืดหากเขากลืนอำนาจของราชวงศ์ต้าชุน ! ”
เฟิงหยูเองกลอกตา ใครถามเจ้า เจ้าเป็นคนโง่
ใครจะรู้ว่าองค์ชายเหลียนก็จะมีน ้าเสียงเปลี่ยนไปในทันที นางกล่าวว่า“ในตอนแรกเฉียนโจวไม่ใช่สถานที่ที่เขาสามารถทำได้ แต่ดูเหมือนว่าเขากำลังคิดหาวิธีหาที่ตั้งของขุมทรัพย์ของตระกูลเราในดินแดนของเขาดูเหมือนว่าเขาจะคิดออกแล้ว เมื่อเขาพบขุมทรัพย์ การยึดเฉียนโจวจะอยู่ไม่ไกล ฮ่าๆ ๆ เสี่ยวหยา เหลียนเอ๋อจะไม่มีบ้านอีกแล้ว”
เฟิงหยูเองมองเห็นดวงตาของหญิงสาวเปลี่ยนเป็นสีแดงอย่างรวดเร็วทำให้นางลุกขึ้นอย่างรวดเร็วแล้วผลักนางลงบนเตียง “พระองค์ไม่ง่วงหรือ ? บรรทมเร็ว บรรทมจนกว่าจะถึงตอนเย็น ถ้าพระองค์หิวแค่ลุกไปเสวยข้าว หากพระองค์ไม่หิวให้ตื่นเช้าวันพรุ่งนี้เจ้าค่ะ”
หลังจากพูดอย่างนี้นางต้องการออกไป อย่างไรก็ตามองค์ชายเหลียนจับข้อมือของนาง “อย่าไป อยู่กับข้า เหลียนเอ๋อกลัวความมืด”
มุมริมฝีปากของนางกระตุก “มันยังไม่มืด”
“โอ้” หลังจากคิดไปเล็กน้อย “เหลียนเอ๋ออยากฟังเรื่อ
