งแขนเสื้อของเขาออกและพูดด้วยความไม่พอใจ “คุณหนูยังคงถามข้าเมื่อข้ากลับมา ข้าไม่เคยเห็นคุณหนูเป็นแบบนี้ นอนหลับสนิทในดินแดนของเฉียนโจว คุณหนูไม่กลัวที่จะมีนักฆ่าเข้ามากลางดึกเพื่อตัดหัวของคุณหนูหรือขอรับ ? ”
เฟิงหยูเองดึงแขนของบานซูและลุกขึ้นนั่ง นางขยิบตานางอย่างช่วยไม่ได้ “ถ้าข้าไม่สามารถนอนหลับสนิทได้ แล้วข้าจะมีเจ้าอยู่ข้างข้าทำไม ? เจ้าซ่อนตัวอยู่ในมุมหนึ่งและปกป้องข้าอย่างชัดเจน ข้าสามารถนอนหลับได้สนิทโดยไม่ต้องดูแล ! ”
“คุณหนูรู้ได้อย่างไรว่าข้าซ่อนตัวอยู่ที่มุมห้อง” คราวนี้การสนทนากลายเป็นเรื่องเบี่ยงเบนความสนใจ “คุณหนูไม่ได้นอนหลับสนิทหรือขอรับ ? คุณหนูน ้าลายไหลด้วยขอรับ”
เฟิงหยูเองโบกมือ “เป็นไปไม่ได้! ข้าจะน ้าลายไหลได้อย่างไร” จากนั้นนางก็กลอกตาและบอกบานซูว่า “สัมผัสที่หกของผู้หญิงเจ้าเข้าใจหรือไม่ ? ข้ารู้สึกถึงเจ้า ดังนั้นข้าสามารถรับประกันได้ว่าเจ้าอยู่ที่นั่น”
บานซูรู้สึกว่าไม่อาจสนทนากับผู้หญิงคนนี้ได้อีกตอไป ดังนั้นเขาจึงโค้งคำนับ “ข้าแค่เตือนให้คุณหนูระวังตัวตลอดเวลา องค์ชายเหลียนจากเฉียนโจวพยายามทำทุกอย่างเท่าที่ทำได้เพื่อทำให้คุณหนูพอใจโดยไม่มีเหตุผล คนที่ใจดีเกินมักจะมีเหตุผลซ่อนเร้นอยู่ อย่าสับสนเพราะรูปร่างหน้าตาที่งดงามของนาง คุณหนูต้องมั่นคง คุณหนูเข้าใจหรือไม่ขอรับ ? “
เฟิงหยูเองพยักหน้า “ไม่ต้องกังวล แน่นอนว่าข้าจะไม่สับสนเพราะสาวงามแน่นอน”
บานซูมีอาการไ
