ยิ้มอย่างสิ้นหวัง พวกนางมีอายุเพียง 15 ปี แต่พวกนางก็ถือว่าเป็นเด็กผู้หญิงที่มีอายุมากกว่าโดยสังคมนี้ นี่เป็นแนวคิดที่นางยังไม่สามารถยอมรับได้ในตอนนี้ พรุ่งนี้จะเป็นวันแรกของปีใหม่ และนางก็ตั้งตารอคอยที่พระราชวังฤดูหนาว
เฟิงหยูเองใช้ชื่อของเสี่ยวหยาเข้าไปในห้องโถงมายา ในเวลานี้ในบ้านพักของตระกูลฟู่ เสี่ยวหยาตัวจริงนั่งอยู่ข้างเตียงมารดาของนางตามปกติ ความแตกต่างเพียงอย่างเดียวคือแทนที่จะส่งยารักษาสีดำและความขมให้มารดาของนาง ยาที่ถูกส่งมอบนั้นมีขนาดเท่ากับเล็บมือจากนิ้วก้อยของหญิงสาว แต่ละครั้งจะต้องกินยา 2 เม็ด และควรทานวันละ 2 ครั้ง เห็นได้ชัดว่านี่จะเพียงพอที่จะรักษานาง
เสี่ยวหยาส่งยาให้กับมารดาของนางแล้วนึกย้อนกลับไปหายาที่ปรากฏในห้องทันที ผู้หญิงคนนั้นดูคล้ายกับนางมาก และนางก็เหมือนเทพที่ปรากฏขึ้นทันที นางไม่เพียงใช้วิธีลึกลับในการรักษาอาการป่วยของมารดาของนาง แต่นางยังทิ้งยาแปลก ๆ ไว้มากมาย แม้กระทั่งคนอื่นมารดาของนางได้รับการรักษาและทานยา ถึงแม้ว่ามันจะเป็นเพียงแค่วันเดียวอาการก็ดีขึ้นอย่างแท้จริง นางยังสามารถเห็นสีสันกลับมาบนใบหน้าของมารดาของนาง และอาการไอก็ไม่บ่อยเหมือนเมื่อก่อน
มันเป็นเพียงแค่ที่เสี่ยวหยาไม่เข้าใจ ผู้หญิงคนนั้นมีความสามารถทางการแพทย์ที่ยอดเยี่ยมเช่นนั้น ดังนั้นทำไมนางถึงต้องการเข้าไปในห้องโถงมายา ? คนที่มีความสามารถแบบนั้นควรพยายามหลีกเลี่ยงการเข้าไปในพระราช
