ยมีเคราสั่งให้พวกเขาถูกพาตัวไป เมื่อศูนย์กลางถูกล้างออก ในที่สุดเขาก็ถามบ่าวรับใช้ “ข้าสงสัยว่าฝ่าบาทพึงพอใจหรือไม่ ? ”
บ่าวรับใช้พยักหน้า “ทำตามที่เจ้าต้องการ หลังจากนี้เป็นเรื่องสำหรับเจ้าในราชวงศ์ต้าชุน เฉียนโจวจะไม่สนใจมัน”
ชายมีเครากล่าวทันที “ในขณะนี้ภาคเหนือได้อุทิศตนให้กับเฉียนโจวแล้ว ตอนนี้เราเป็นครอบครัวกันแล้ว ราชวงศ์จ้าชุนจะถือว่าเป็นคนนอก”
บ่าวรับใช้หัวเราะคิกคักพยักหน้า และกล่าวว่า “ถูกต้องแล้วสามมณฑลทางภาคเหนือนี้เป็นส่วนหนึ่งของดินแดนเฉียนโจวของเราก่อนที่ราชวงศ์ต้าชุนจะเอาไป แต่อย่ารีบเร่ง มันจะเป็นของใครก็ตามที่มันควรจะเป็น ไม่ช้าก็เร็วเฉียนโจวจะเอาที่ดินผืนนี้คืน”
นางพูดสิ่งนี้ด้วยน ้าเสียงเบา ๆ ออกมาจากภายในรถ มันไม่ใช่ทั้งผู้ชายและผู้หญิง แต่ฟังดูน่าพอใจมาก เสียงนั้นพูดว่า “จื่อเอ๋อ อย่าพูดเรื่องไร้สาระ เจ้ามีสิทธิ์ในการตัดสินใจเกี่ยวกับเรื่องของเฉียนโจวเมื่อไหร่กัน”
เด็กหญิงที่แสดงท่าทางหยิ่งผยองหันหน้ามาทางรถม้าทันทีแล้วคุกเข่าโดยกล่าวว่า “ฝ่าบาท ได้โปรดยกโทษให้อาชญากรรมนี้ด้วยเจ้าค่ะ เป็นข้าที่ผิดเจ้าค่ะ”
“อืม” เสียงพูดเบา ๆ “เมื่อเรากลับไปที่เฉียนโจว เจ้าจะต้องคุกเข่าบนน ้าแข็งเป็นเวลาสามวัน”
“เจ้าค่ะ” บ่าวรับใช้ยอมรับการลงโทษของนางโดยไม่มีข้อขัดแย้งหลังจากลุกขึ้นนางพูดกับชายมีเครา “เรากำลังมุ่งหน้าไปยังพระราชวังฤดูหนาวของใต้เท้าตวนมู่ ให้พวกเขาทั้งหมดออกไปใ
