อบมันให้ เขาจะไปรายงานตัวทันที แม้ว่าเขาจะต้องเสี่ยงต่อการถูกจำคุก เขาจะต้องมีเจ้าหน้าที่ของราชวงศ์ต้าชุนปกป้องชีวิตของเขา
แต่ตอนนี้เฟิงหยูเองเรียกร้องมัน
ผู้พิพากษาหลู่รู้สึกขัดแย้งกันอีกครั้ง แต่เขาเป็นคนตรงไปตรงมา ความขัดแย้งนี้ไม่มีอะไรมากไปกว่าความคิดง่าย ๆ ก่อนที่เขาจะตัดสินใจทันที เขายืนขึ้นและหันหน้าหนีจากเฟิงหยูเองเพื่อค้นที่เสื้อผ้าของเขาสักพัก ในที่สุดเขาก็นำซองจดหมายออกมา เมื่อเขาหันกลับมาเผชิญหน้ากับเฟิงหยูเอง เขาก็ส่งซองไปข้างหน้าโดยกล่าวว่า “ของขวัญที่เจ้าหน้าที่คนนี้เตรียมไว้สำหรับตวนมู่อันกัวคือสิ่งนี้ องค์หญิงโปรดตรวจสอบขอรับ”
บานซูรีบไปข้างหน้าและรับซอง จากนั้นเขาก็ฉีกซองแล้วอ่าน ก่อนที่จะส่งให้เฟิงหยูเอง เขากล่าวว่า “สิ่งนี้สามารถทำคะแนนให้คุณหนูได้บางจุดขอรับ ตวนมู่อันกัว” เมื่อพูดอย่างนี้เขาก็มองผู้พิพากษาหลู่อีกครั้ง ผู้พิพากษาที่ต ่าต้อยจากมณฑลเหอเทียนมีรายชื่อ ข้าอยากรู้ว่าเจ้าได้สิ่งนี้มาจากไหน ? ”
ถูกต้อง สิ่งที่ผู้พิพากษาหลู่ส่งมอบคือรายชื่อ เฟิงหยูเองได้รับแล้วก็มีคำถามเดียวกันกับบานซู “เจ้าหน้าที่ครึ่งหนึ่งของราชวงศ์ต้าชุนปฏิบัติผิดจริงเกี่ยวกับการติดสินบนได้รับการจดทะเบียนที่นี่ มันยังเก็บรายละเอียดบัญชีว่าแต่ละคนได้รับเท่าไหร่ ใต้เท้าหลู่ เจ้าได้สิ่งนี้มาจากไหน ? ”
นางสามารถรับรองได้ว่านี่ไม่ใช่สิ่งที่ผู้พิพากษาหลู่ได้รวบรวมด้วยตัวเองนางอ่านเฉพาะรายช
