ูกคนอื่นใช้พลังภายใน ในความเป็นจริง นางสามารถทำให้จิตใจของนางว่างเปล่าและคิดอย่างอื่นได้ เช่น “บานซูบินช้ากว่าเล็กน้อย ในที่สุดข้าก็มาถึงพระราชวังแห่งนี้ และข้าต้องดูรอบๆ สถานที่ท่องเที่ยวนี้”
บานซูมักจะรู้สึกว่าเจ้านายของเขาหน้าซีดอย่างที่สุด ความประทับใจแบบนี้เพิ่มมากขึ้นในเวลานี้ เขากล่าวว่า “คุณหนูรู้หรือไม่ว่าสถานที่แห่งนี้อันตรายแค่ไหน ? แม้จะพาคุณหนูออกมา ข้าก็ต้องระวังอย่างยิ่ง แต่คุณหนูยังต้องการที่จะดูทิวทัศน์ ? คุณหนูไม่ต้องการที่จะมีชีวิตอยู่ขอรับ ? ”
เฟิงหยูเองโบกมือ “แน่นอนว่าข้าต้องการมีชีวิตอยู่ แต่ข้าแค่คิด ข้าเป็นองค์หญิงของราชวงศ์ต้าชุน เนื่องจากข้าใจดีพอที่จะเดินทางไปยังพระราชวังในภาคเหนือ ไม่ว่าจะมีคำพูดอะไร ข้าก็ไม่สามารถมามือเปล่าใช่หรือไม่ ? ”
บานซูเตือนนางว่า “คุณหนูไม่ได้มามือเปล่าเลย คุณหนูให้หลานสาวเป็นอนุคนใหม่ของเขา ของขวัญชิ้นนี้ก็เพียงพอแล้ว เราไม่ทำให้วุ่นวายมากกว่านี้ขอรับ หากคุณหนูมีอย่างอื่นที่ต้องทำก็ไม่จำเป็นต้องให้องค์ชายตำหนิข้า ข้าจะทุบหัวของข้าเองขอรับ”
เฟิงหยูเองรู้สึกว่าองครักษ์เงาของนางขาดความกล้าหาญมาก “บานซูไม่ว่าอย่างไรเจ้าอยู่กับข้ามานานกว่าหนึ่งปีแล้ว ทำไมไม่มีการปรับปรุงเลย” นางพูดด้วยความไม่พอใจ “เจ้ากล้าที่จะแอบมาทางเหนือ ดังนั้นทำไมเจ้าไม่มีความกล้าที่จะทำอะไรรอบพระราชวัง ? ! ” นางเอื้อมมือออกมา และชี้กลับไปว่า “ความรำคาญเล็ก ๆ