สีหน้าขมขื่น มันกลับกลายเป็นว่าเด็กน้อยคนนี้ได้เตรียมทุกสิ่งไว้ล่วงหน้า และรอให้นางตกหลุมพรางนี้ ! ทำไมนางต้องเป็นคนที่ต้องเจอกับเรื่องนี้ ? เหตุใดนางจึงโชคร้ายเช่นนี้ ?
นางถอนหายใจอย่างไร้ประโยชน์ นางบอกเฟิงจื่อหรู “นี่ไม่ใช่สิ่งที่ข้าสามารถตัดสินใจได้เจ้าค่ะ ข้าต้องปรึกษาเรื่องนี้กับผู้รับผิดชอบ นายน้อยกลับไปนอนก่อนขอรับ พรุ่งนี้ข้าจะให้คำตอบเจ้าค่ะ”
เฟิงจื่อหรูพยักหน้า “เอาล่ะ ลองคิดดูให้ดี ! คิดให้รอบคอบเกี่ยวกับสิ่งที่อาจเกิดขึ้นอันเป็นผลมาจากพราชายาหยุนที่ออกจากพระราชวัง”
หลังจากมองดูคนที่คุกคามอีกครั้ง ในที่สุดเขาก็พาหยิงเชากลับไปที่ห้องนอนของเขาเอง
คืนนั้นผู้คนที่รู้รายละเอียดของสถานการณ์ใช้เวลาตลอดทั้งคืนในการสนทนาเพราะพราชายาหยุนที่ไม่ได้อยู่ในพระราชวังถูกมองออก พวกเขารู้สึกว่าพื้นหลังของเฟิงจื่อหรูค่อนข้างสับสน เขาไม่สามารถถูกตีและไม่สามารถถูกสาปแช่ง และเขาไม่สามารถอ้อนวอนได้แน่นอนนอกจากการปฏิบัติต่อเขาเหมือนบรรพบุรุษ ไม่มีอะไรที่พวกเขาสามารถทำได้ ตอนนี้สิ่งที่เกิดขึ้นนอกจากการยอมรับคำขอของเขา ดูเหมือนจะไม่มีทางเลือกอื่น ดังนั้นพวกเขาจึงตัดสินใจส่งเฟิงจื่อหรูออกจากวัง
ตอนกลางคืนกองทัพของซวนเทียนหมิงมาถึงที่ทางเข้าของทางผ่านภูเขา พวกเขาเตรียมที่จะใช้เวลาทั้งคืนในภูเขา จากนั้นผ่านภูเขาเพื่อหลีกเลี่ยงเส้นทางผ่านน ้า
ที่จุดเริ่มต้นของฤดูหนาวอากาศหนาวมาก เมื่อลมพัดมา พวกเขาก็
