เมื่อกองทัพออกเดินทาง รถม้าของเฟิงหยูเองกำลังจะไปถึงเมืองแรก
องครักษ์เงาสองคนที่เดินทางไปกับนางนั้นมีชื่อว่าหยวนเฟยและโจวชูคนที่ขับรถม้าปัจจุบันคือโจวชู และหยวนเฟยเข้ามาในรถม้านั่งข้าง ๆวังซวน และคนที่อยู่ในที่นั่งหลัก สำหรับทั้งสองข้างของเขาคือเฟิงหยูเองและหวงซวน
“เอาล่ะ มันเป็นแบบนี้ เมื่อเรามาถึงเมืองที่กำลังจะถึง เราจะให้หวงซวนไปซื้อเสื้อผ้าให้เราผลัดเปลี่ยน” เฟิงหยูเองตบมือและพอใจกับการจัดการของนางมาก
แต่วังซวนและหยวนเฟยไม่รู้สึกเป็นธรรมชาติอีกต่อไปโดยเฉพาะอย่างยิ่งหยวนเฟย เขาไม่รู้ว่าควรนั่งอย่างไร เขานั่งตัวตรงเล็กน้อยราวกับว่าเขาอยู่ในท่าทหาร เขาไม่รู้ว่าเขาควรวางมือไว้ที่ไหน หลังจากไตร่ตรองมันหลายครั้ง เขาก็ตัดสินใจที่จะวางมันลงบนเข่าของเขาแล้วหันไปข้างหน้า เขาไม่กล้าแม้แต่จะมองเฟิงหยูเอง
วังซวนและเฟิงหยูเองคุ้นเคยกันดีและไม่สงวนท่าที แต่ในเรื่องของการตัดสินใจของเฟิงหยูเอง “เจ้าสองคนจะแกล้งทำเป็นคู่รัก ในขณะที่หวงซวน โจวชู และข้าจะแกล้งเป็นบ่าวรับใช้”
พวกเขาไม่เห็นด้วย นางพูดกับเฟิงหยูเอง “คุณหนูคิดวิธีอื่นได้หรือไม่เจ้าคะ คุณหนูจะบังคับให้เราแกล้งเป็นคู่รักหรือเจ้าค่ะ ? ”
หวงซวนรู้สึกงุนงงเล็กน้อย “มันไม่ดีสำหรับเจ้าหรือ ในขณะที่เราเป็นบ่าวรับใช้ และผู้ติดตาม ? ”
หยวนเฟยมองหน้าเฟิงหยูเองซึ่งใบหน้าที่เต็มไปด้วยความคาดหวังรอให้นางพยักหน้าและเห็นด้วย เขาอาจเป็นองครักษ์เงาและ
