ง “บ่าวรับใช้เหล่านี้แตกต่างจากเรา พ่อค้าทาสในเมืองหลวงทำตามกฎ นอกจากนี้พ่อค้าทาสในเมืองหลวงเท่านั้นที่มีสัญญาทาส แต่ทาสเด็กเหล่านี้เป็นของพ่อค้าทาส พวกเขาเป็นส่วนหนึ่งของการลงทะเบียนครอบครัวของเขา สัญญาทาสเรียกร้องร่างกายแต่ผู้หญิงต้องการชีวิตของตนเอง คนที่ลงนามในสัญญาทาสยังคงสามารถทำงานได้ตราบใดที่พวกเขาสามารถทำได้ ด้วยการลงทะเบียนพวกเขาจะไม่ถูกสอบสวนเมื่อผ่านจุดตรวจ แต่ถ้าไม่มีการลงทะเบียนเพียงแค่ข้ามเขตแดนของเขตปกครองตนเองต่าง ๆ ก็พอใช้ได้ แต่เมื่อผ่านเขตแดนของเขตปกครองแล้ว แม้จะมีรูเล็ก ๆ ให้มุดลอดเข้าไปพวกเขาก็ไม่สามารถเข้ามาได้”
เฟิงหยูเองตกตะลึง มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นหรือ ? นี่ไม่ใช่สิ่งที่เทียบเท่ากับบัตรลงทะเบียนหรือป้ายประจำตัวหรอกหรือ สัญญาทาสเป็นเพียงการกระทำ หากเจ้าผิดนัดเจ้าจะถูกไล่ล่าหลังจากทำผิดกฎหมาย แต่การลงทะเบียนรับป้ายประจำตัว หากไม่มีป้ายประจำตัวนี้ก็เป็นการยากที่จะไปทุกที่
ในขณะนี้นางพบว่ามีกฎดังกล่าวอยู่ แต่นางก็ส่งเสียง “อ่า” ออกมาทันที และพูดว่า “แล้วเราล่ะ ? เรากำลังจะผ่านเขตการปกครองจำนวนมาก เรานำการลงทะเบียนของเรามาหรือไม่ ? ”
วังซวนบอกกับนางว่า “ไม่ต้องห่วง ถูกนำมาพร้อมกันแล้ว องค์ชายได้ทรงเตรียมไว้นานแล้ว เราได้รับการจดทะเบียนว่ามาจากเรือนของเขาในเสี่ยวโจว เมื่อเราขึ้นไปบนเรือนี้… ข้าจะเอานำออกมาแสดงเจ้าค่ะ”
ในที่สุดเฟิงหยูเองพยักหน้าอย่างสงบลง
หลังจ
