้นเอ็นได้รับบาดเจ็บ ไม่มีวิธีอื่นในการปฏิบัติเช่นนี้กับที่เหลือ มันเป็นเพียงวิธีที่อาการบาดเจ็บของนางที่ทรงตัวซึ่งทำให้นางรู้สึกสบายใจขึ้นอีกเล็กน้อย
นางไม่ได้มีอันชิที่มากับนางเพียงแค่บอกว่านางต้องการพักผ่อน แม้แต่บ่าวรับใช้ส่วนตัวของนางก็ถูกไล่ออกไป นอนบนเตียงของนางเอง นางคิดซ ้า ๆ เกี่ยวกับการบาดเจ็บ
นางถูกผลักตกบันไดโดยเป่ยฟูหรง มันไม่ใช่อุบัติเหตุ มันเป็นสิ่งที่วางแผนไว้ เฟิงเซียงหรูสามารถยืนยันได้ว่าเพราะนางเป็นเหยื่อ นางชัดเจนที่สุดในสิ่งที่เกิดขึ้นจริง บางทีแม้แต่วังซวนก็ไม่ได้สังเกต แต่การกระทำเล็ก ๆ ของเป่ยฟูหรงก็ไม่อาจหนีดวงตาของนางได้ นี่เป็นเหตุผลที่เฟิงเซียงหรูรู้สึกหงุดหงิด !
เป่ยฟูหรงเป็นสหายที่ดีของพี่สาวนาง พวกนางพบกันบนถนนและกินข้าวด้วยกัน อาจเป็นเรื่องปกติมากขึ้น อย่างไรก็ตามใครจะรู้ว่าการมาถึงของวังซวนดูเหมือนจะทำให้เป่ยฟูหรงมีความคิดอื่น นางไม่รู้ว่าพี่รองของนางต้องการให้นางทำอะไรที่ค่ายทหาร แต่เป่ยฟูหรงได้เข้าไปแทนที่นาง นางรู้สึกว่ามีปัญหาที่นี่
ขณะที่นางกำลังคิดเรื่องนี้ เสียงของหญิงสาวมาจากข้างนอก บ่าวรับใช้กำลังใช้เสียงที่ดัง เป้าหมายของนางคือให้เฟิงเซียงหรูได้ยินจากภายในห้อง “คุณหนูพักผ่อนแล้วเจ้าค่ะ และคุณหนูบอกว่าไม่ต้องการพบใครคุณหนูสี่ค่อยมาเยี่ยมใหม่เจ้าค่ะ ! ”
ต่อไปนี้เสียงของเฟิงเฟินได “คฤหาสน์นี้เหลือเพียงพี่น้องสองคน บ่าวรับใช้ไม่สนใจความรู้สึกร
