ึ้นใช่ไหม “ชานชา ! ” นางเปล่งเสียงตะโกน เมื่อบ่าวรับใช้เข้ามานางก็กล่าวว่า “รีบเตรียมรถม้า ข้าต้องไปที่ตำหนักจุน”
“ตำหนักจุน?” บ่าวรับใช้สะดุ้งตกใจ “คุณหนูจะไปทำอะไรที่นั่นเจ้าคะองค์ชายเจ็ดไม่ได้อยู่เมืองหลวงแล้วเจ้าค่ะ ! ”
เฟิงเซียงหรูตกใจก่อนที่จะนึกได้ว่าซวนเทียนฮั่วไปทางทิศตะวันออกแล้ว เพื่อสั่งกองทัพที่บุชงเคยเป็นนายพลอยู่ที่นั่น นางอดไม่ได้ที่จะรู้สึกว่าใจสั่น
ซวนเทียนฮั่วเป็นผู้นำทัพ แต่ทำไมนางถึงรู้สึกไม่สบายใจ ? นางคุ้นเคยกับการไปที่นั่น แต่ตอนนี้องค์ชายเจ็ดไม่ได้อยู่ในเมืองหลวง ทำไมดูเหมือนว่าทุกคนที่อยู่ข้างนางได้ออกจากเมืองหลวงอันยิ่งใหญ่นี้ ?ความรู้สึกสิ้นหวังเริ่มปรากฏขึ้น และเฟิงเซียงหรูนอนลงบนเตียงรู้สึกเหนื่อยล้า
สำหรับเฟิงเฟินไดที่เพิ่งออกจากเรือนก็รู้สึกตื่นตระหนกเช่นกัน ทุกสิ่งที่นางได้เห็นและได้ยินในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา ทำให้นางนึกถึงว่ามีแผนการสมคบคิดที่ยิ่งใหญ่เกิดขึ้น แต่นางยังเด็กเกินไปและนางก็ไม่สามารถคิดได้ว่าใครเป็นส่วนหนึ่งของแผนการนี้ นางเองก็ไม่รู้เช่นกันว่านางควรจะบอกเรื่องนี้กับเฟิงจินหยวนหรือไม่
นางรู้ว่าเฟิงจินหยวนยังตามหาซูจิง แต่หลังจากที่ตระกูลเฟิงสูญเสียอำนาจ องครักษ์เงาซึ่งเดิมเป็นคนของเฟิงจินหยวนถูกเปลี่ยนจากคนจากเฉียนโจว เขาไม่สามารถใช้คนจากเฉียนโจวเพื่อตามหาซูจิงได้ดังนั้นเรื่องนี้จึงถูกทิ้งไว้ ในปัจจุบันความรู้สึกของการไร้อำนาจโจมตีเฟิง
