่าเรื่องอะไรกันบ้าง? พระสนมหลานนั้นถูกประหารชีวิตหลังจากที่นางถูกจับได้ว่าพยายามหลบหนีออกจากพระราชวัง”
“เฮอะ ! ” พราชายาหยุนพูดอย่างไร้ปัญหา “อย่างที่ข้าพูดไป เจ้าต้องฟังเรื่องนี้อย่างถี่ถ้วนและเจ้าต้องไม่ปล่อยให้ความคิดของเจ้าหลงทางเจ้าฟังเพียงนิดเดียวก็เอ่ยปฏิเสธแล้ว พระสนมหลานนั้นจะต้องถูกประหารเพราะนางพยายามหลบหนีไปกับองครักษ์ นอกจากนี้เพื่อที่จะประหารชีวิตนาง ไม่มีเงื่อนไขอื่นอีกที่จะต้องเจอก่อนหรือไม่ ? นางจะต้องถูกจับก่อน ? ก่อนอื่นข้าเป็นมารดาของเจ้า สิ่งนี้ไม่ถือว่าเป็นการหลบหนี ประการที่สองเมื่อเจ้าพูดออกมาไม่มีใครสามารถหยุดเจ้าได้ !เรื่องนี้จะถูกจัดการเช่นนี้ ! ”
“จะจัดการได้อย่างไร ? นี่มันไม่ดีเลย ! ” ทัศนคติของซวนเทียนหมิงนั้นแน่วแน่มาก “อย่ากังวลกับความคิดนี้ ถ้าข้าบอกว่ามันทำไม่ได้ก็คือทำไม่ได้ อยู่ที่นี่อย่างเชื่อฟัง ไม่ว่าเสด็จแม่จะพบกับตาแก่หรือไม่นั้นก็ขึ้นอยู่กับเสด็จแม่ แต่ถ้าเสด็จแม่ต้องการออกจากพระราชวัง เสด็จแม่ก็ทำไม่ได้ ! ”
คำพูดของเขาไม่มีที่ว่างสำหรับการเจรจาต่อรองหรือการเปลี่ยนแปลง
พราชายาหยุนเป็นมารดาผู้ให้กำเนิดของเขา และนางก็รู้อารมณ์ของบุตรชายของนาง แม้ว่าเขาจะรู้สึกท้อแท้แต่ก็ไม่สามารถช่วยนางได้ เด็กคนนี้สืบทอดนิสัยเจ้าอารมณ์จากนางกับซวนหยาน เขาเป็นคนดื้อรั้นไม่เชื่อฟัง ไม่แน่นอน และหยิ่งเหมือนคนทั้งสอง มีหลายครั้งที่พราชายาหยุนคิดว่าการมีชีวิตอยู
