ด้วยเสียงตะโกนนี้ องครักษ์เงาจากเฉียนโจวถอนตัวออกจากการต่อสู้ทันที พวกเขาเริ่มรวมตัวกันรอบ ๆ ที่มาของเสียงนั้น
มือของเฟิงหยูเองที่ถือมีดผ่าตัดเริ่มสั่น เมื่อมองไปทางต้นเสียง นางเห็นคน 10 คนในชุดดำปรากฏขึ้นที่ปลายอีกด้านของดาดฟ้า สิ่งสำคัญที่สุดคือมีกรงอยู่ตรงหน้าคนเหล่านี้ มีเด็กชายคนหนึ่งถูกขังอยู่ในกรงนี้โดยสวมชุดชั้นในสีขาว ผมของเขารุงรัง และใต้ตาดำคล ้า มือที่จับซี่กรงปกคลุมไปด้วยเลือด และนิ้วก้อยมือขวาของเขาก็หายไป
น ้าตาเริ่มไหลลงมาบนใบหน้าของนางทันที นางพุ่งไปข้างหน้าอย่างไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ ซวนเทียนหมิงรีบจับนางจากด้านหลัง วางคางบนหัวของนางและพูดเบา ๆ ว่า “ใจเย็น ๆ เจ้าจะต้องไม่วู่วาม”
เฟิงหยูเองรู้ว่านี่ไม่ใช่เวลาที่จะวู่วาม แต่นางได้ตามหาน้องชายคนนี้เป็นเวลาหลายวันและในที่สุดก็พบเขา นางจะไม่รีบร้อนได้อย่างไร ?โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเห็นนิ้วที่ถูกตัด นางไม่รู้ด้วยซ ้าว่านางสามารถรักษามันได้หรือไม่ หลังจากหายไปหลายวัน แม้ว่านางจะเชื่อมต่อนิ้วมือได้ มันจะสูญเสียการเคลื่อนไหวโดยสิ้นเชิงใช่หรือไม่ ?
ความเกลียดชังที่บ้าคลั่งของนางเพิ่มขึ้นอีกครั้ง ตอนนี้เป็นเหมือนเสือดาวขนาดเล็กที่โกรธแค้น ดูเหมือนว่านางสามารถพุ่งไปข้างหน้าเพื่อต่อสู้ได้ทุกเวลา
เฟิงจื่อหรูร้องไห้เสียงดัง ไม่ว่าเขาจะดูแข็งแกร่งแค่ไหนเขาก็ยังเป็นเด็กทันใดนั้นการพบหน้าภายใต้สถานการณ์วิกฤติครั้งนี้หลังจากเขาต้อ
