เรือกลับมาโดยไปไม่ถึงฝั่งที่อื่น ข้าได้ยินว่าพวกเขาแล่นไปในลมแรงและคลื่นสูงหากพวกเขาแล่นเรือต่อพวกเขาก็อาจจะจบลงด้วยความตายพวกเขาเอง ในสภาวะที่ไร้หนทางเหล่านี้พวกเขาจึงแล่นเรือกลับมาขอรับ” เขาเช็ดน ้าบนใบหน้าของเขา เขากล่าวว่า “มีคนคอยเฝ้าดูบนเรืออยู่ตลอดตามการคาดเดาของข้า นั้นคงจะเป็นกลุ่มคนของเฉียนโจวขอรับ”
เขาพูดราวกับว่าไม่มีอะไรผิดปกติ แต่ดวงตาของเฟิงหยูเองนั้นเฉียบคมนางเห็นสีแดงในแม่น ้าข้างหลังเขาทันที นางอดไม่ได้ที่จะรู้สึกตกใจและพูดว่า “เจ้าได้รับบาดเจ็บหรือ ? ”
ถ้านางไม่ถามอาจจะดีกว่านี้ก็ได้ อย่างไรก็ตามเมื่อถามนาง บานซูก็เหมือนลูกบอลที่ถูกเจาะ หัวของเขาเอียงไปข้างหลังและดวงตาของเขาก็เหลือกขึ้นก่อนปิดไปเมื่อร่างกายของเขาเริ่มจม
องครักษ์เงาที่อยู่ด้านข้างช่วยเขาอย่างรวดเร็ว และรู้สึกถึงเขาก่อนที่จะพูดว่า “เขาถูกลูกธนูขอรับ” จากนั้นเขาก็หันบานซูไปรอบ ๆ เพื่อดู ลูกธนูอยู่ข้างหลังข้างขวา
อาจเป็นเพราะลูกธนูต้องผ่านน ้า เนื่องจากความต้านทานใต้น ้าที่สูง ลูกธนูจึงไม่ทะลุผ่านตัวเขาไป แต่บานซูต้องอดทนและกลับมา จากการเคลื่อนไหวทั้งหมดนี้เขาเสียเลือดไปเล็กน้อย
ไม่มีอะไรที่เฟิงหยูเองทำได้ เนื่องจากพวกเขาอยู่ในแม่น ้าจึงไม่มีทางรักษาอาการบาดเจ็บของเขาได้ นางทำได้เพียงวางบานซูไว้ภายในมิติของนาง เพื่อรอรับการรักษาในเวลาต่อมา
องครักษ์เงาเฝ้าดูอีกครั้งขณะที่อีกชีวิตหายตัวไปต่อหน้าต่อตา อ
