พริบตาเรือจมหายใต้แม่น ้าอย่างสมบูรณ์ บางคนจับชิ้นส่วนของเรือที่แตก เมื่อใช้สิ่งเหล่านี้พวกเขาสามารถช่วยเหลือตัวเองและลอยตัวอยู่ได้ ผู้ชายบางคนว่ายน ้าเก่งพยายามดิ้นรนและพาครอบครัวของพวกเขาขึ้นฝั่ง
แต่แม่น ้าเป็งกว้างมาก เฟิงหยูเองคำนวณว่าจากจุดนี้ไปยังฝั่งมีอย่างน้อย 100 เมตร ลมในแม่น ้าแรงมาก แม้แต่คนที่ว่ายน ้าเก่ง การไปที่นั่นด้วยตัวเองก็เป็นการต่อสู้ที่ยิ่งใหญ่ หากพวกเขาต้องพาครอบครัวไปพวกเขาจะจัดการได้อย่างไร
อย่างไรก็ตามในโลกนี้ภัยพิบัติไม่เคยเกิดขึ้นได้ด้วยตนเอง เมื่อเรือเริ่มจม ฝนก็เริ่มตกลงมาจากท้องฟ้า ในตอนแรกทุกคนเชื่อว่าพวกมันเพียงแค่กระเด็นขึ้นจากแม่น ้า แต่พวกเขาก็สังเกตเห็นอย่างสิ้นหวังอย่างรวดเร็วว่าน ้าที่ตกลงมาบนหัวของพวกเขาไม่ใช่น ้าที่พุ่งขึ้นมาจากแม่น ้ามันเป็นฝนที่ตกลงมาหนัก
ผู้คนที่ยังคงมีความแข็งแกร่งอยู่เรื่อย ๆ ก็ค่อย ๆ หมดแรงท่ามกลางสายฝนที่ตกลงมาอย่างหนักนี้ บางคนจมลงไปในแม่น ้าด้วยความอ่อนเพลีย และบางคนก็ร้องคร ่าครวญด้วยความสิ้นหวัง มีคนอื่นอีกหลายคนที่เกาะกับชิ้นส่วนของเรือ ขณะรอความตายตามธรรมชาติ
ในขณะที่พื้นผิวของแม่น ้าก็เหมือนนรก เพียงแค่ดูมันทำให้ตาของเฟิงหยูเองกลายเป็นสีแดงสด
“ซวนเทียนหมิง ! ” นางตะโกน “ช่วยพวกเขา ! ช่วยชีวิตพวกเขาเร็ว ! ”
จรรยาบรรณทางการแพทย์ของคนที่เป็นหมอ นางไม่เคยเป็นคนชั่วร้ายเลย ไม่มีคนเดียวที่หวังว่าโลกจะสงบสุขกว่าเฟิงหย
