เมื่อความเหนื่อยล้าจากไม่ได้นอนค้างคืนทำให้เฟิงหยูเองเกือบจะตกจากหลังม้าเมื่อได้ยินเรื่องนี้
บานซูช่วยนางทันเวลา เมื่อเห็นว่านางไม่สามารถไปต่อ เขาก็ช่วยนางจากม้าของนาง เมื่อลงจากม้า ม้าก็ล้มลงพื้นทันทีและเริ่มหอบหนัก
หัวใจของเฟิงหยูเองทรุดลงมากยิ่งขึ้น ม้าของนางเหนื่อยมากจนถึงระดับนี้และนางเป็นคนที่น ้าหนักน้อยที่สุดในกลุ่ม ถ้าม้าของนางเป็นแบบนี้ ม้าตัวอื่นจะไม่สามารถวิ่งต่อไปได้แน่นอน นางกับซวนเทียนหมิงมองหน้ากันอย่างรวดเร็วและมองไม่เห็นหนทางในสายตาของอีกฝ่าย
ซวนเทียนหมิงกล่าวว่า “ให้เราพักผ่อนสักวันหนึ่ง”
นางพยักหน้า “ตกลง เราจะพัก 1 วัน”
เป่ยจื่อมอบม้าทั้งหมดให้เจ้าของโรงม้าและให้เขาเลี้ยงพวกมัน จากนั้นเขาก็พบโรงเตี๊ยมเล็ก ๆ ใกล้กับโรงม้าเพื่อให้พวกเขาได้พัก
การวิ่งไปรอบ ๆ บนท้องถนนเป็นเวลา 1 วันและ 1 คืนก็ไม่ใช่ปัญหาสำหรับองรักษ์เงาเหล่านี้ น่าเสียดายที่สิ่งที่ขาดไปในครั้งนี้คือการเตรียมตัว ซวนเทียนหมิงมีม้าดี 2 ชุด ชุดหนึ่งอยู่ในค่ายทหารและอีกชุดอยู่ในตำหนักหยู หากพวกเขาตัดสินใจที่จะไปที่เสี่ยวโจวเมื่อออกจากเมืองหลวง เขาเลือกที่จะขี่ม้า แต่พวกเขาเลือกที่จะไปที่ค่ายทหาร ค่ายทหารมีม้าอยู่แล้วและไม่จำเป็นต้องนำอะไรเพิ่มเติมจากตำหนัก พวกเขาจึงขี่ม้าระดับกลางเหล่านี้ออกมา
มันสายเกินไปแล้วที่จะเสียใจ จะกลับไปที่เมืองหลวงเพื่อนำม้าใหม่มาให้พวกเขาก็ไม่ทัน ซวนเทียนหมิงประคองเฟิงหยูเองข
