รถม้าราชสำนักของซวนเทียนหมิงรีบตามเฟิงจื่อหรูไป อย่างไรก็ตามองครักษ์เงาที่พาเฟิงจื่อหรูกลับไปที่เสี่ยวโจวก็รู้สึกถึงความเร่งด่วนดังนั้นพวกเขาจึงแล่นรถม้าไปอย่างรวดเร็วมาก แต่พวกเขาก็ยังไม่สามารถไล่ตามได้ทันแม้ว่าจะไล่ตามจนพระอาทิตย์ตกดิน
คืนนั้นรถม้าก็หยุดในเมืองเล็ก ๆ เป่ยจื่อซื้อรถม้าอีกคคันและตัดสินใจที่จะส่งคนสองคนเพื่อพาซางคังไปที่ค่ายทหาร อย่างแรกเลยก็คือการลดน ้าหนักของรถม้า ประการที่สองไม่มีประโยชน์อะไรที่เขาจะอยู่กับพวกเขา และยังคนที่จะต้องคอยปกป้องเขา
ผู้คนในเมืองเล็ก ๆ แห่งนี้นอนแต่หัวค ่าและมีเพียงตะเกียงหน้าโรงเตี๊ยมเท่านั้นที่ยังคงสว่าง ซวนเทียนหมิงถามความคิดเห็นของเฟิงหยูเอง “เราจะพักผ่อนในคืนนี้ หรือจะตามต่อไป ? หากเราตามต่อไป เราจะต้องได้ซื้อม้าใหม่ หลังจากมันวิ่งมาทั้งวัน เราอาจจะสบายดี แต่ม้าก็ไม่สามารถวิ่งต่อไปได้”
เฟิงหยูเองต้องการตามต่อไปอย่างแท้จริง ความรู้สึกไม่ดีนั้นแข็งแกร่งขึ้น แต่ซวนเทียนหมิงพูดถูก คนอาจจะสบายดีแต่ม้าก็ไม่เป็นเช่นนั้น รถม้าราชสำนักต้องการม้าสองตัวเท่านั้น แต่แล้วองครักษ์เงาที่ตามมาล่ะ? เมื่อเดินทางเป็นระยะเวลานาน มันจะเป็นไปไม่ได้ที่องครักษ์เงาจะใช้พลังภายในตลอดเวลา พวกเขาจะต้องขี่ม้าด้วย เมืองเล็ก ๆ แห่งนี้ไม่ได้มีขนาดใหญ่มาก พวกเขาจะไปหาม้าเหล่านี้ได้ที่ไหน
“พักผ่อนก่อนคืนหนึ่ง” น ้าเสียงของนางค่อนข้างไร้ประโยชน์ นางยกผ้าม่านดูที่โรงเต
