ารองครักษ์ องครักษ์เงา หรือผู้เข้าร่วมอย่างเป่ยจื่อ เขามักจะคิดว่าพวกเขาเป็นสหาย ชีวิตของพวกเขามีค่าเท่ากับเขา เขาไม่สามารถทำอะไรเช่นใช้ให้สหายของเขาเพื่อรับลูกธนูแทน โดยธรรมชาติเขาไม่สามารถทำสิ่งใดที่จะส่งสหายของเขาไปตาย
แต่แม้ว่าพวกเขาจะรีบเร่งก็ไม่มีอะไรที่พวกเขาสามารถทำได้ สัตว์แตกต่างจากคน ถ้าม้าไม่ได้รับการพักผ่อนหรืออาหาร มันจะไม่เคลื่อนไหวอย่างแท้จริง
เจ้าของโรงเตี๊ยมรีบจัดเตรียมอาหารให้เสร็จ ชายชราพูดกับซวนเทียนหมิง “มีอาหารบางอย่างที่เตรียมไว้ตอนเย็นและไม่ได้ขาย ทุกอย่างสามารถทานได้ ไม่มีเวลาเตรียมอะไรอีกแล้ว กินนิดหน่อย ข้าได้เตรียมอาหารแห้งมากมายไว้ให้ท่านนำไปด้วย หากท่านหิวระหว่างทางก็สามารถกินได้”
ซวนเทียนหมิงพยักหน้า และให้เป่ยจื่ออย่างรวดเร็วบอกให้เขาจ่าย เป่ยจื่อนำแท่งเงินสองก้อนออกมาและยัดเข้าไปในมือของชายชรา ชายชราไม่ได้ผลักกลับ เขาเก็บมันใส่กระเป๋า
ครึ่งชั่วยามต่อมาทุกคนก็พร้อมที่จะออกเดินทางอีกครั้ง
การตามล่านี้กินเวลาตลอดทั้งคืน เมื่อดวงอาทิตย์ขึ้นพวกเขาก็สามารถมองเห็นเมืองข้างหน้าในที่สุด พวกเขาพบคนขายม้าอย่างแน่นอนและถาม อย่างไรก็ตามพวกเขาได้ยินข่าวที่น่าตกใจ “ท่านมาช้าไปหน่อยก่อนรุ่งสางมีคนกลุ่มหนึ่งมาซื้อม้าทั้งหมดที่โรงม้าของข้า ไม่เพียงแต่พวกเขาจะซื้อม้าของข้าที่นี่ พวกเขายังเอาม้าดี ๆ ทั้งหมดจากตระกูลใหญ่ ๆ ที่อยู่รอบ ๆ ที่นี่ด้วย”
