ีความคิดคล้ายกัน
ซวนเทียนหมิงพูดกับจางหยวนอย่างเย็นชา “ไม่ต้องพูดถึงความพยายามของตาแก่ในการซ่อนสิ่งของ เหตุใดฉากดังกล่าวจึงเกิดขึ้น พูดความจริง ! ”
จางหยวนถอนหายใจอย่างขมขื่น “ฮะ ! ในความเป็นจริงสถานการณ์เป็นเรื่องง่ายที่จะอธิบาย เมื่อท่านทั้งสองคนไป จะไม่มีใครห้ามฝ่าบาทให้ดื่มกับใต้เท้าเหยา ฝ่าบาทฉลองให้กับตัวเองพะยะค่ะ ! ”
ซวนเทียนหมิงโกรธมากจนพูดไม่ออก เมื่อคืนเขาบอกว่าบิดาของเฟิงหยูเองไม่ดี เช้านี้บิดาของเขาไม่ได้แสดงสิ่งที่ดีให้เขาเห็น
สิ่งนี้ไม่น่าเชื่อถือหรือไม่ เขาจะอยู่อย่างสงบได้อย่างไรกับการมอบอาณาจักรให้กับเขา ?
ในขณะที่เขาแอบบ่นอยู่ในใจ เขาได้ยินเด็กผู้หญิงที่อยู่ข้าง ๆ เขาพูดช้าๆ ว่า “ซวนเทียนหมิง เสด็จพ่อของเจ้ายอดเยี่ยมจริง ๆ ”
ด้วยคำพูดเหล่านี้ ซวนเทียนหมิงจึงตัดสินใจยกโทษให้ชายชราที่ไม่น่าไว้วางใจทันที ดังนั้นเขาก็พยักหน้าด้วย “ไม่ใช่ เขาก็เป็นเสด็จพ่อของเจ้าด้วย”
เฟิงหยูเองยิ้มและพูดกับจางหยวน “ขันทีจาง ฝากขอบคุณเสด็จพ่อด้วยบอกว่าองค์ชายเก้าและข้ายอมรับความรู้สึกของเขา ไม่เป็นไรถ้าเสด็จพ่อต้องการดื่มกับท่านปู่ แต่เสด็จพ่อต้องไม่เมา มันไม่ดีต่อสุขภาพ ข้าหวังว่าขันทีจางจะช่วยจับตาดูพวกเขาให้ข้าด้วย”
จางหยวนโค้งคำนับอย่างรวดเร็ว “องค์หญิงเอ่ยเช่นนั้น ข้าจะดูแลฝ่าบาทและใต้เท้าเหยาพะยะค่ะ นอกจากนี้ยังมีอีกเรื่องที่ต้องคุยกับท่านทั้งสองคน” จางหยวนเงยหน้าขึ้นมองซวนเทียน
