สุด นางพูดกับจางหยวน“ไม่เป็นไร ถ้านางบ้าไปแล้ว องค์หญิงสามารถรักษาอาการป่วยได้ขึ้นอยู่กับว่านางสามารถจ่ายได้หรือไม่”
จางหยวนเกือบจะร้องไห้เมื่อได้ยินเรื่องนี้ “ฝ่าบาทก็พูดเช่นนี้ขอรับ ฝ่าบาทยังกล่าวอีกว่าองค์หญิงจะพูดเรื่องนี้อย่างแน่นอน ฝ่าบาทยังพนันกับคนรับใช้คนนี้ ถ้าท่านไม่ได้พูดเรื่องนี้ ฝ่าบาทจะให้บ่าวรับใช้ 5เหรียญเงินขอรับ”
ซวนเทียนหมิงเกือบหัวเราะออกมาด้วยความโกรธ ตาแก่ผู้นั้นอาจจะไม่เหมาะสมกว่านี้อีกหรือไม่ ? เจ้าเป็นฮ่องเต้ทำการเดิมพันกับใครบางคนและเดิมพันเพียง 5 เหรียญเงินเท่านั้น ? เขาพูดไม่ออกจริง ๆ
ทั้งสองพยายามส่งจางหยวนออกไปด้วยความยากลำบาก เฟิงหยูเองตัดสินใจกลับไปที่คฤหาสน์ขององค์หญิงก่อนเพื่อเตรียมเสื้อผ้า เฟิงจื่อหรูและซางคังก็กลับมาพร้อมกับนาง นางกลับไปที่ค่ายทหารและนางต้องการส่งเฟิงจื่อหรูไปที่เสี่ยวโจวในเวลาเดียวกัน
เฟิงจื่อหรูมีความเข้าใจอย่างมากเนื่องจากเขาไม่ได้พูดถึงเรื่องเมื่อวานนี้ และเขาไม่ได้พูดถึงเหยาซื่อ แม้ว่าเขาจะยังมีความรู้สึกต่อมารดา แต่ท่าทีของเหยาซื่อที่มีต่อเฟิงหยูเองก็เย็นชาเกินไป
เฟิงหยูเองเก็บเสื้อผ้าของนางแล้ววางไว้ในกระเป๋า จากนั้นนางนำเฟิงจื่อหรูกลับไปที่รถม้าราชสำนักของซวนเทียนหมิง ซวนเทียนหมิงกล่าวว่า“ไปที่ค่ายทหารก่อนเถอะ เมื่อเราไปถึงถนน ข้าจะจัดองครักษ์เงาเพื่อส่งจื่อหรูไปที่เสี่ยวโจว” หลังจากพูดอย่างนี้เขาถามนางว่า “เจ้าจะบอกลาท่
