นี้ นางมองเข้าไป และบ่าวรับใช้คนหนึ่งประกาศว่า “ท่านเสนาบดีเฟิงมาถึงแล้ว ! “
เฟิงหยูเองกล่าว “แม้แต่ท่านลุงเฟิงก็มา ซวนเทียนหมิง เจ้าวางแผนทำอะไรกันแน่ ? มีผู้คนมากมายเข้าไปตระกูลเฟิง พวกเขาจะมีเงินจัดงานเลี้ยงรับรองหรือไม่ ? พวกเขาไม่มีแม้แต่เงินที่จะซื้อชา ? ”
หวงซวนวางม่านรถม้าที่กรอบหยกแล้วมองกลับไป และกล่าวกับนางว่า “ชามีความสำคัญอะไรเจ้าค่ะ พวกเขาต้องจัดการอาหารด้วย ! เมื่อมีผู้คนมากมายเข้าไป ตระกูลเฟิงจะต้องจัดงานเลี้ยง”
ซวนเทียนหมิงพยักหน้าและกล่าวว่า “ถูกต้อง ข้าบอกพวกเขาว่าตระกูลเฟิงพึ่งให้กำเนิดบุตรชาย แม้ว่าเจ้าจะไม่ไว้หน้าเฟิงจินหยวน เจ้าก็ต้องไว้หน้าองค์หญิงและองค์ชายผู้นี้ ทุกคนควรไปและประจบพวกเขา และเจ้าไม่สามารถไปมือเปล่า ต้องเตรียมของกำนัล เมื่อนำของกำนัลมา ตระกูลเฟิงจะไม่มีอาหารเลี้ยงรับรองได้อย่างไร”
เฟิงหยูเองนั่งขัดสมาธิอยู่ในรถม้า หลังจากได้ยินเรื่องนี้นางก็ดูเหมือนจะเข้าใจ ดูเหมือนว่าคนเหล่านี้มาเพราะให้เกียรติพวกเขาทั้งสองคน ?
ซวนเทียนหมิงพยักหน้า
นางกระพริบตาและนึกถึงเรื่องหนึ่งโดยฉับพลันถามอย่างใจจดใจจ่อว่า“ข้ากลัวว่างานเลี้ยงนี้จะไม่ดีมาก มีแนวโน้มมากที่สุดที่จะต่อสู้กับอาหาร เจ้าวางกับดักเฟิงจินหยวนใช่หรือไม่ ? ”
ก่อนที่ซวนเทียนหมิงจะตอบกลับ รถม้าก็ดึงขึ้นด้านหน้าทางเข้าของคฤหาสน์เฟิง แม้ว่ารถม้าของราชสำนักจะแตกต่างจากรถม้าทั่วไป แต่รถม้าที่เพิ่งเดินทาง
