ไม่?
แต่ชัดเจนว่าเฟิงหยูเองไม่ต้องการคุยกับเขาเกี่ยวกับการหลอกลวงผู้คนนางจูบและรู้สึกถึงเขามากพอ นางจึงถามว่า “เอ๋ ! ซวนเทียนหมิงใบหน้าของเจ้าไม่เป็นอะไรเลยเลย เจ้าโกหกข้ามานานกว่าหนึ่งปี เจ้าอยากตายงั้นหรือ ? ”
เขาไม่อยากตาย เขารู้สึกผิด “เจ้าไม่เคยขอให้ข้าถอดหน้ากากนี้”
“มีความแตกต่างระหว่างความต้องการที่แข็งแกร่งได้อย่างไร” นางมองไปที่ชายผู้นอนคว ่าหน้าโดยหันหลังให้เขา ตำแหน่งนี้… ขอ นางเอื้อมมือไปที่แขนเสื้อของนางโดยไม่คิดและแอบดึงแส้หนังเล็ก ๆ ออกมา
ซวนเทียนหมิงรู้สึกถึงหัวใจของเขา และเขาถามด้วยเสียงสั่น “เจ้าจะทำอะไร ? ”
นางหายใจเข้าและมองดูสิ่งที่อยู่ในมือของนาง นางก็รู้สึกไม่พูดอะไรเลยซักพัก หลังจากนั้นไม่นานนางก็เอามันกลับไปที่แขนเสื้อภายใต้การจ้องมองของซวนเทียนหมิง ลืมไปเลยว่านางยังไม่ได้เป็นผู้ใหญ่ นางต้องรักษาสุขภาพ ร่างกาย และจิตใจให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้
“ซวนเทียนหมิง ทำไมเจ้าไม่ให้ข้าเห็นหน้าเจ้า ? ” นี่เป็นสิ่งที่นางสงสัย“เจ้ามีสิ่งที่ดีแต่ไม่ได้แบ่งปันให้ข้า เจ้ามีใจแบบไหน มีความจำเป็นที่จะต้องซ่อนสิ่งนี้ระหว่างเราสองคนหรือ ? ” ยิ่งนางพูดมากเท่าไร นางนั่งบนเก้าอี้ข้าง ๆ เขา นางก้มหน้าลง
ซวนเทียนหมิงเริ่มเป็นกังวล และลุกขึ้นมาปลอบชายาของเขาอย่างรวดเร็ว “ข้าไม่ได้เจตนาปิดบังเจ้า ย้อนกลับไปเมื่อเราพบกันครั้งแรกเจ้าเจ้าดูน ้าลายไหลเมื่อเห็นใบหน้าขององค์ชายนี้ และมันก็
