กนั้นนางก็ถามว่า “เจ้าเป็นหมอหรือ ? ”
คนผู้นี้ขี้ขลาดมาก เพื่อลบล้างความผิดของเขา เขาเกลียดที่เขาไม่สามารถตอบคำถามทุกข้อที่เฟิงหยูเองถาม ดังนั้นเขาจึงกล่าวทันที “ข้าเป็นหมอขอรับ อนุที่ตั้งครรภ์เรียกข้ามา บอกให้ข้าหาทางเข้าไปข้างในและดูนาง แต่ข้าได้เดินไปรอบ ๆ ทางเข้ามาระยะหนึ่งแล้ว และยังไม่มีโอกาสที่จะเข้าไปข้างในขอรับ”
หวงซวนตะโกนอย่างเย็นชา “เมื่อเจ้าเป็นหมอทำไมเจ้าไม่เข้าไปข้างในอย่างสง่าผ่าเผย ? ทำไมเจ้าต้องหาโอกาสที่จะแอบเข้าไปในคฤหาสน์ ?”
ชายชราคนนั้นมีสีหน้าขมขื่น และกล่าวว่า “เพราะอนุผู้นั้นต้องการยากระตุ้นจากข้า นางบอกข้าว่าห้ามบอกคนอื่นเด็ดขาด นั่นเป็นเหตุผลที่ข้าต้องมาที่คฤหาสน์เฟิงอย่างลับ ๆ ขอรับ”
หวงซวนหัวเราะทันที แม้แต่เฟิงหยูเองก็หัวเราะ พวกเขาแค่คิดว่าฮันชิไม่รู้จักที่จะหาคนที่เชี่ยวชาญในการรักษาความลับ เมื่อใช้จ่ายเงินเพื่อทำบางสิ่งบางอย่าง พวกเขาจะไม่ใช้จ่ายอีกเล็กน้อยเพื่อให้แน่ใจว่าคนผู้นั้นปิดปาก ก่อนที่พวกเขาจะถาม เขาก็เปิดเผยทุกอย่างแล้ว อะไรคือการมองหาคนแบบนี้ ?
เฟิงหยูเองสั่งยามเฝ้าประตู “นำคนผู้นี้เข้าไปในคฤหาสน์และขังเขาไว้อุดปากของเขาและส่งเขาไปให้ท่านฮูหยินใหญ่เพื่อจัดการ” จากนั้นนางเห็นสีหน้าประหลาดใจบนใบหน้าของยามเฝ้าประตู นางพูดอย่างเย็นชาและไม่พูดอะไรเลย เรื่องของตระกูลเฟิงสามารถแพร่กระจายได้ถ้าเขาต้องการ สถานการณ์ปัจจุบันไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป แล
