งหยูเองยิ้มเห็นฟัน “หยุดเปลี่ยนหัวข้อ ตอนนี้เรากำลังพูดถึงหน้ากากที่น่ารังเกียจ เจ้าช่วยถอดมันให้ข้าดูได้หรือไม่ จะทำอย่างไรถ้าข้าสามารถรักษามันได้ ? ”
ซวนเทียนหมิงแปรงผมของเม่นตัวน้อยนี้ มันนิ่มและเป็นสปริง มันสนุกมาก “ไม่จำเป็นต้องรักษามัน ไม่เป็นไร” เขาพูดเบา ๆ ด้วยตาของเขาไม่เปิดเผยอะไรเลย
“หืม ? ” ดวงตาของเฟิงหยูเองสว่างขึ้นมาและลุกขึ้นนั่งถามเขาว่า “เจ้าหมายความว่าใบหน้าของเจ้าปกติดีหรือ ? ” หยุดอีกครั้ง นางรู้สึกว่าส่วนที่ลุกขึ้นนั่งเริ่มรู้สึกเย็นชา ดูดีมาก เสื้อผ้าของนางถูกถอดออกจนหมด สิ่งที่เหลืออยู่คือชุดชั้นในที่น่ารักที่ปกคลุมหน้าอกและหน้าท้องของนาง นางโกรธมาก “ซวนเทียนหมิง เจ้าถอดเสื้อผ้าของข้าหรือ ?เด็กหญิงอายุ 13 ปีที่ไม่มีหน้าอกหรือก้น จะมีความสุขได้อย่างไร ในอดีตข้าใจดีเกินไป นั่นเป็นเหตุผลที่เจ้าทำเช่นนี้ ซวนเทียนหมิง ได้คืบจะเอาศอก เจ้าเชื่อหรือไม่ว่าข้าจะถลกหนังของเจ้า ? ”
เขาพยักหน้า “ข้าทำ” จากนั้นดวงตาของเขาก็เริ่มหยีด้วยรอยยิ้ม ดีมากเรื่องของหน้ากากก็ถูกหลีกเลี่ยงในที่สุด เมื่อเห็นหญิงสาวกระโดดกลับเข้าไปในผ้าห่มพร้อมกับมโนธรรมสำนึกผิด ซวนเทียนหมิงถามนางว่า“เจ้ายังปวดหัวอยู่หรือไม่ ? ”
“อะไรนะ” เฟิงหยูเองตกใจ และอยากถามว่าทำไมเขาถามว่านางยังปวดหัวอยู่หรือเปล่า ? ทำไมนางถึงปวดหัว ? ไม่ถูกต้อง ทำไมนางถึงนอนกับซวนเทียนหมิง เตียงนี้เป็นของใคร
โอ้ สวรรค์ ! นางรู้
