การปรากฏตัวของเหยาเซียนประสบความสำเร็จในการทำให้เฟิงจินหยวนต้องกระอักเลือดออกมา ในตอนท้ายเขาได้บ่าวรับใช้ช่วยประคองเดิน
เหยาเซียนกอดอกของเขาเมื่อเขาเห็นรถม้าของตระกูลเฟิงออกเดินทางเขาไม่ลืมที่จะเตือนจุนม่าน “อย่าลืมพาเขาไปพบหมอ อย่าปล่อยให้เขาตายแล้วมาตำหนิข้าทีหลัง”
จุนม่านพยายามอย่างเต็มที่เพื่อระงับเสียงหัวเราะของนาง โดยกล่าวว่า“ใต้เท้าเหยาไม่ต้องกังวลเจ้าค่ะ เดี๋ยวข้าจะเชิญหมอมา”
ในที่สุดป้ายคฤหาสน์เฟิงก็ถูกเอาออกไป ในที่สุดรถม้าคันสุดท้ายก็ออกจากถนน เหยาเซียนถามเฟิงหยูเองว่า “เฟิงจินหยวนเป็นสามีของพวกนาง พี่น้องตระกูลเฉิงจะไม่สู้กับเจ้าในวันข้างหน้าหรือ ? ”
เฟิงหยูเองยิ้มแย้มแจ่มใส “ใครจะรู้เจ้าคะ ! ผู้หญิงในยุคโบราณมีความคิดที่แตกต่างเมื่อเทียบกับเรา ฮูหยินคนหนึ่งและอนุหลายคนผู้ชายถูกกำหนดให้เป็นช้างเท้าหน้า ในขณะเดียวกันผู้หญิงที่ฉลาดจะสามารถแยกความรู้สึกเพื่อประโยชน์ของตระกูลและผลประโยชน์ของตนเอง ข้าเชื่อว่าพวกนางเป็นคนฉลาด พวกนางอยู่ในตระกูลเฟิงมานาน พวกนางควรรู้ว่าถ้าพวกนางติดตามเฟิงจินหยวนและทำตามความปรารถนาของเขา ไม่ช้าก็เร็วพวกนางก็จะไม่รู้ด้วยซ ้าว่าพวกนางตายอย่างไร หากพวกนางติดตามข้าก็มีโอกาสที่จะมีชีวิตอยู่”
เหยาเซียนพยักหน้า แต่เขาก็ยังเตือนนางว่า “เจ้าต้องระวังตัว เจตนาของผู้คนยากที่จะคาดเดา ! ”
เฟิงหยูเองเข้าใจว่าโดยเจตนาของผู้คนนั้นยากที่จะคาดเดา แต่นางก็ยังต้อง
