ข้างนอกห้อง จางหยวนถามเฟิงหยูเอง “องค์หญิง ข้าแปลกจริงหรือพะยะค่ะ ? ”
เฟิงหยูเองปลอบใจเขาว่า “การที่เสด็จพ่อชื่นชอบมันเป็นสิ่งที่สำคัญหากเจ้าปกติ เจ้าจะคล้ายกับขันทีคนอื่น ๆ และเจ้าจะไม่ได้รับความโปรดปรานจากเสด็จพ่อ”
จางหยวนชอบฟังสิ่งนี้และมีความสุขทันที เฟิงหยูเองยืนพิงกำแพงอีกครั้งเพื่อฟังอีกซักครู่โดยกล่าวว่า “พวกเขาต่อสู้ก่อนหน้านี้ ตอนนี้ดูเหมือนว่าบรรยากาศจะกลมกลืนกันมาก ! ”
จางหยวนพยักหน้า “แน่นอนขอรับ ถ้ายังดำเนินต่อไปพวกเขาจะกลายเป็นพี่น้องร่วมสาบาน”
หลังจากที่เขาพูดอย่างนี้ ฮ่องเต้ก็ตะโกนออกมาจากภายใน “จางหยวน! ”
“ขอรับ ! ” จางหยวนตอบเสียงดัง ก่อนไปเขาคำนับเฟิงหยูเอง 3 ครั้ง
เฟิงหยูเองขมวดคิ้ว เขาต้องการอาหารเพิ่มหรือ ? เขาวางแผนจะดื่มนานแค่ไหน ท้องฟ้าเริ่มมืดแล้ว เป็นไปได้หรือไม่ที่เขาวางแผนจะอยู่ที่นี่? นางคิดว่าถ้าฮ่องเต้ไม่ออกไป นางจะต้องไปที่ตำหนักจุนเพื่อขอความช่วยเหลือ นางไม่อาจให้ฮ่องเต้ค้างคืนนอกพระราชวังข้ามคืนใช่หรือไม่? หากมีบางสิ่งเกิดขึ้น แม้ว่านางจะตายเป็นหมื่นครั้ง นางก็ไม่สามารถรับผิดชอบได้ !
เฟิงหยูเองเดินไปรอบ ๆ ข้างนอกเล็กน้อย ทำให้วังซวนและหวงซวนเป็นกังวล วังซวนยังส่งคนมาเตรียมรถม้าเพื่อเตรียมพร้อมที่จะออกเดินทางเมื่อใดก็ได้เพื่อไปที่ตำหนักจุนเพื่อไปหาซวนเทียนฮั่ว แต่หวงซวนและวังซวนชี้ไปที่ประตูอย่างรวดเร็ว แล้วกล่าวว่า “อาหารมาถึงแล้วเจ้าค่ะ ! ”
ทุกค
