อการตัดสินขั้นสุดท้ายของฮ่องเต้
อย่างไรก็ตามฮ่องเต้ก็เมาเต็มคราบ เขานอนบนหลังของซวนเทียนฮั่วและคำพูดที่เขาพูดนั้นไม่สอดคล้องกันอย่างสมบูรณ์ ในตอนแรกมันเป็นเรื่องของเหยาเซียนที่จะกลับไปที่พระราชวังเพื่อดื่มกับเขาต่อไปหลังจากนั้นได้มีการพูดคุยกับจางหยวนเกี่ยวกับการร้องเพลงต่อหน้าตำหนักศศิเหมันต์ในตอนกลางคืน จากนั้นเขาก็บอกให้เฟิงหยูเองเรียกซวนเทียนหมิงกลับเพราะเขาคิดถึงบุตรชายคนนี้ ในที่สุดเมื่อเขาเห็นเฟิงจินหยวน เขาถามว่า “คนโง่ เจ้าคุกเข่าอยู่ที่นั่นทำไม ? “
เหยาเซียนรีบวิ่งไปบอกว่า “ท่านบอกให้เขาคุกเข่าไม่ใช่หรือ ? ข้าจะบอกท่านว่าไอ้คนนี้รังแกหลานสาวของข้า เจ้าควรพูดอะไรสักหน่อย ! ”
เมื่อได้ยินอย่างนี้ฮ่องเต้ก็ปะทุขึ้นว่า “อะไรนะ ? เขากล้าที่จะกลั่นแกล้งอาเองหรือ ? ” จากนั้นเขามองเฟิงหยูเองด้วยความไม่เชื่อว่า “ถ้าอย่างนั้นทำไมเจ้าไม่เฆี่ยนเขา ? ”
เฟิงหยูเองแค่นเสียงและกัดฟันพูดว่า “เสด็จพ่อ ถ้าเสด็จพ่อออกคำสั่งหม่อมฉันจะเฆี่ยนเขาทันทีเพคะ”
ซวนเทียนฮั่วดูราวกับว่าเขากำลังกลั้นหัวเราะ แต่เมื่อเขามองเฟิงจินหยวน มันดูมืดมน
“เอาอย่างนี้แล้วกัน ! ” ฮ่องเต้ใช้สติสุดท้ายของเขาในการลงโทษเฟิงจินหยวน “เราขาดคนที่จะเลี้ยงม้า ให้เจ้าทำหน้าที่นี้ เริ่มตั้งแต่พรุ่งนี้เช้าเจ้าจะต้องย้ายออกจากคฤหาสน์เฟิง และเจ้าจะต้องรายงานตัวที่คอกม้าภายในเวลาสามวัน ! โอ้ ใช่ เนื่องจากเจ้าจะไม่มียศหรือตำแหน่ง เรา
