ามเป็นจริงแม้แต่คนที่ชื่อเลอหวูหยู่ก็เป็นเพียงการแต่งกายของเฟิงหยูเองในฐานะผู้ชาย ผู้หญิงคนนั้นทำสิ่งนี้โดยหวังว่าจะพยายามอย่างดีที่สุดเพื่อลดความทุกข์ของคนทั่วไป นี่เป็นการแบ่งภาระให้เขาอย่างแน่นอน !
เหยาเซียนสามารถเห็นการเปิดในความคิดของฮ่องเต้ และกล่าวอย่างรวดเร็วว่า “เพียงแค่ขึ้นอยู่กับความสัมพันธ์ที่เรามีในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ข้าต้องช่วยแบ่งภาระบางส่วนของท่าน ! ข้าต้องช่วยท่านรักษาความสงบในโลก ! ใช่ ข้ากลับมาแล้ว เมื่อเราไม่มีอะไรทำ เราสามารถเจอกันและดื่มด้วยกันได้ แต่การดื่มหรือโลกสำคัญกว่ากัน ? ควรคิดว่าสิ่งใดสำคัญมากกว่ากัน ? ”
จางหยวนยกย่องคำพูดของเหยาเซียนเป็นอย่างมาก และกล่าวว่า “ใต้เท้าเหยาเป็นห่วงโลก นี่คือสิ่งที่หมอเทวดาควรจะเป็น ! ”
ฮ่องเต้เงยหน้าขึ้นมองเขาและยังรู้สึกไม่พอใจเล็กน้อย อย่างไรก็ตามโดยรวมเขาสามารถยอมรับได้ จางหยวนรีบช่วยทั้งสองคนลุกขึ้นและรีบดูแลเสื้อผ้าของฮ่องเต้ จากนั้นพวกเขาจึงเรียกบ่าวรับใช้พาพวกเขาเข้าไปในห้องเพื่อนั่งดื่ม
ในเวลานี้สุราและอาหารที่ปรุงโดยพ่อครัวมาถึงอย่างรวดเร็ว สามารถได้ยินเสียงการสนทนาระหว่างสหายได้
เฟิงหยูเองถอนหายใจด้วยความโล่งอก เป็นเรื่องดีที่ปู่ของนางสามารถผ่านเรื่องนี้ไปได้ อย่างน้อยฮ่องเต้ก็ไม่สงสัย นางกลัวอย่างแท้จริงว่าฮ่องเต้จะไวต่อความรู้สึกเช่นเดียวกับเหยาซื่อ หากเขาสังเกตเห็นว่ามีบางสิ่งผิดปกติ นั่นจะน่ากลัวอย่างแท้จร
