ครอบครัวกระหม่อม
เสียงของฮ่องเต้ปรากฏออกมาจากที่ไหนไม่รู้ ทำให้เฟิงจินหยวนหวาดกลัวแทบตาย ดูคนที่อยู่ในชุดธรรมดาที่ไม่สามารถซ่อนกลิ่นอายที่สูงส่ง เขาเดินจากทางเข้ามาหาพวกเขา ขาของเฟิงจินหยวนสั่นพั่บ ๆก่อนที่เขาจะคุกเข่าลง
ใบหน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นสีขาวซีด น่องของเขาก็ถูกทำให้แน่นขึ้นและเหงื่อเย็นเริ่มไหลออกมา เขาพบว่ามันยากที่จะหายใจ เขาก้มหน้าลงก่อนที่เขาจะพูดอะไรได้ เขารู้สึกว่าสายลมพัดผ่านเข้ามา มุมของเสื้อคลุมของบุคคลที่ทรงพลังพัดผ่านใบหน้าของเขา จากนั้นก็รีบไปข้าง ๆ
ฮะ ?
เฟิงจินหยวนตกตะลึงและหันไปมอง ที่นั่นเขาเห็นร่างของฮ่องเต้ก้าวต่อไป
ในเวลานี้เหยาเซียนผู้ซึ่งยืนอยู่ด้านหลังเฟิงหยูเองรู้สึกหนังศีรษะของเขามึนงง จากนั้นเขากล่าวว่า “อาเอง ปู่จะกลับไปก่อน” ก่อนที่เขาจะพูดจบ เขาก็หันไปเดิน
มันไม่ควรจะพูดว่าเขาหลบหนี ลมเดินตามรอยเท้าของเขา ถ้าเขารู้จักพลังภายใน เขาก็น่าจะใช้มันในตอนนี้
น่าเสียดายที่ฮ่องเต้นั้นเร็วกว่าเขา เหยาเซียนวิ่งหนีไปแล้ว และฮ่องเต้ก็ใช้กำลังภายใน เพียงไม่กี่ก้าวเขาก็สามารถตามเหยาเซียนได้ จากนั้นเขาก็เอื้อมมือไปข้างหน้าและจับคอเสื้อคลุมของเหยาเซียน ด้วยความแข็งแกร่งเขาดึงอีกฝ่ายกลับมา
เฟิงหยูเองเผชิญกับใบหน้าและเริ่มสวดภาวนาอย่างเงียบ ๆ ให้ปู่ของนาง โดยหวังว่าเขาจะไม่ถูกรัดคอจนตาย !
เหยาเซียนที่วิ่งนั้นมีความกดดันนั้นสูงมาก และเขาก็กลัวที่จะเผชิญหน้ากับฮ่องเต
