ชีวิตชีวามากขึ้น อย่างไรก็ตามเขาไม่เพียงแต่ดูถูกนางต่อไป เขาเปลี่ยนวิธีพูดโดยใช้น ้าเสียง “คิดย้อนกลับไปเมื่อเจ้าแต่งงานกับตระกูลเฟิง ตระกูลก็ค่อนข้างดี แม้ว่าจะมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นในภายหลัง แต่ถ้าเจ้าอยากจะโทษใคร ก็ตำหนิตระกูลเหยาเพราะขาดความตั้งใจ ปัญหาที่พวกเขาก่อนั้นมีส่วนเกี่ยวข้องกับเจ้าสามคนความสัมพันธ์แบบไหนกับตระกูลเฟิง ลองคิดดูสิ แม้ว่าตระกูลที่เจ้าแต่งงานไม่ใช่ตระกูลเฟิง ตระกูลอื่นจะมีวิธีในการจัดการเรื่องนี้อย่างไร”
เหยาซื่อไม่เข้าใจว่าทำไมเฟิงจินหยวนจึงพูดเรื่องนี้กับนาง แต่คำพูดของเฟิงจินหยวนประสบความสำเร็จในการสร้างความรู้สึกที่ไม่มีนัยสำคัญในความรู้สึกของนาง อย่างไรก็ตามเฟิงจินหยวนกล่าวต่อ“หากเจ้ายังมีสำนึกผิดชอบชั่วดีของผู้หญิง เพียงแค่กลับมากับข้า ข้าสามารถทำราวกับว่าก่อนหน้าไม่มีอะไรเกิดขึ้น เจ้ายังคงเป็นอนุตระกูลเฟิงของข้า ถ้าเจ้าไม่กลับไปจริง ๆ มันก็ไม่เป็นไร ข้าจะพาเฟิงจื่อหรูไปวันนี้ เขาเป็นสายเลือดของตระกูลเฟิงของข้า เขาควรอยู่กับตระกูลเฟิงเขาจะมีชีวิตและตายร่วมกับตระกูลเฟิง”
เมื่อคำเหล่านี้ถูกเอ่ยออกมา เหยาซื่อก็งงงวยทันที นางไม่สามารถแม้แต่จะกังวลเกี่ยวกับ “สำนึกผิดชอบชั่วดีของผู้หญิง” ด้วยความขี้ขลาดตาขาวเพราะจิตใจของนางเต็มไปด้วยความคิดของเฟิงจินหยวนที่จะเอาตัวเฟิงจื่อหรูไป ในความคิดของนาง เฟิงหยูเองไม่ใช่บุตรสาวของนางแล้ว ดังนั้นนางจึงมีบุตรชายเพียงคน
